Uniwersytet Ślaski w Katowicach - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

SPEKTROSKOPIA

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 0310-CH-S2-016 Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: SPEKTROSKOPIA
Jednostka: Wydział Nauk Ścisłych i Technicznych
Grupy:
Punkty ECTS i inne: 0 LUB 4.00 LUB 6.00 (w zależności od programu)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: (brak danych)
Skrócony opis:

Moduł: Spektroskopia

Kierunek: CHEMIA

Specjalność: Chemia Podstawowa, Chemia Środowiska, Chemia Informatyczna, Chemia Leków

Studia II stopnia, stacjonarne

Zajęcia: wykład, laboratorium

Pełny opis:

Wykład:

Ogólne podstawy spektroskopii (1h). Widma oscylacyjne molekuł (2h). Spektroskopia w podczerwieni (2h). Spektroskopia Ramana (2h). Zastosowania spektroskopii oscylacyjnych (1h). Spektroskopia rotacyjna w zakresie mikrofalowym (2h). Spektroskopia oscylacyjno-rotacyjna w podczerwieni (1h).

Spektroskopia elektronowa (2h). Widma absorpcyjne w świetle widzialnym i nadfiolecie (2h). Emisyjna spektroskopia elektronowo–oscylacyjna (1h). Fluorescencja i fosforescencja (1h). Spektroskopia magnetycznego rezonansu jądrowego (1h). Magnetyczny rezonans jądrowy protonów (2h). Spektroskopia 1H-NMR (2h). Magnetyczny rezonans jądrowy węgla 13C (1h). Spektroskopia 13C-NMR (1h). Elektronowy Rezonans Paramagnetyczny (Rezonans spinu elektronowego) (1h). Spektroskopia EPR (ESR) (1h). Budowa współczesnej aparatury spektralnej (1h). Metodyka badań spektralnych (1h). Przykłady zastosowań metod spektroskopowych w badaniach naukowych, w ramach rożnych dziedzin chemii, fizyki i biologii (2h).

Laboratorium:

Ogólne podstawy spektroskopii. Metodyka badań spektralnych. Budowa współczesnej aparatury spektralnej (2h). Spektroskopia w podczerwieni. Pomiar i analiza widm oscylacyjnych prostych molekuł (8h). Spektroskopia Ramana- podstawy i analiza widm. Zastosowania spektroskopii oscylacyjnych (4h). Spektroskopia rotacyjna w zakresie mikrofalowym (2h). Spektroskopia oscylacyjno-rotacyjna w podczerwieni. Pomiar i analiza wibracyjno-rotacyjnego widma substancji w fazie gazowej (2h). Spektroskopia elektronowa. Analiza widma benzenu. Emisyjna spektroskopia elektronowo–oscylacyjna. Fluorescencja i fosforescencja (4h). Spektroskopia magnetycznego rezonansu jądrowego. Magnetyczny rezonans jądrowy protonów. Analiza i projektowanie widm 1H-NMR. Wpływ stężenia, rozpuszczalnika, temperatury na widma 1H-NMR. Spektroskopia 13C-NMR. Spektroskopia EPR (ESR) (8h).

Literatura:

Z. Kęcki, „Podstawy spektroskopii molekularnej” PWN, Warszawa, 1992

J. Sadlej, „Spektroskopia molekularna” WNT, Warszawa, 2002

H. Haken, H. Wolf, „Fizyka molekularna z elementami chemii kwantowej” PWN, Warszawa, 1998

W. Zieliński, A. Rajca, „Metody spektroskopowe i ich zastosowanie do identyfikacji związków organicznych", Wydawnictwo Naukowo- Techniczne, Warszawa, 1995

R. M. Silverstein, F. X. Webster, D. J. Kiemle, „Spektroskopowe metody identyfikacji związków organicznych“, PWN, Warszawa 2007

Efekty uczenia się:

Posiada wiedzę z zakresu podstawowych pojęć spektroskopii molekularnej.

Umie rozwiązywać rutynowe problemy związane z budową, reaktywnością oraz wzajemnymi oddziaływaniami molekuł w oparciu o widma molekularne.

Zna zasady działania spektrometrów w oparciu o posiadaną wiedzę z zakresu zjawisk fizycznych będących podstawą konkretnego rodzaju spektroskopii molekularnej.

Wykonuje interpretację widm prostych układów molekularnych.

Opracowuje sprawozdania z wykonanych pomiarów widm prostych układów molekularnych.

Rozumie podstawowe zasady etyki badań naukowych i zdaje sobie sprawę z ograniczoności swojej wiedzy. Rozumie konieczność kształcenia ustawicznego będącą wymogiem czasów współczesnych.

Metody i kryteria oceniania:

Ocena modułu: średnia arytmetyczna ocen końcowych z poszczególnych form zajęć dydaktycznych (egzamin pisemny, laboratorium).

Warunkiem uzyskania pozytywnej oceny końcowej jest uzyskanie pozytywnych ocen ze wszystkich sposobów weryfikacji efektów kształcenia.

Egzamin pisemny.

Na egzamin pisemny składają się pytania w formie otwartej (dotyczące podstawowych pojęć i praw), pytania problemowe oraz pytania sprawdzające umiejętność wykorzystania wiedzy do rozwiązywania zagadnień typowych z zakresu spektroskopii molekularnej.

Czas trwania egzaminu: 2 godziny.

Na egzaminie obowiązują treści ujęte w opisie zajęć dydaktycznych i pracy studenta, przekazane na wykładzie oraz zawarte w literaturze obowiązkowej.

Ocena z egzaminu oparta jest o liczbę zdobytych punktów:

60-69% prawidłowych odpowiedzi – 3

70-74% prawidłowych odpowiedzi – 3,5

75-84% prawidłowych odpowiedzi – 4

85-89% prawidłowych odpowiedzi – 4,5

90-100 % prawidłowych odpowiedzi – 5

Ocena bardzo dobra:

student posiada rozległą wiedzę na temat metod spektroskopii molekularnej, ich podstaw teoretycznych i wykorzystania tej wiedzy w zastosowaniach praktycznych; potrafi w pełni samodzielnie interpretować proste widma molekularne; umie rozwiązywać zagadnienia problemowe związane z budową, reaktywnością oraz wzajemnymi oddziaływaniami molekuł w oparciu o widma molekularne; zna zasady działania spektrometrów w oparciu o posiadaną wiedzę z zakresu zjawisk fizycznych będących podstawą konkretnego rodzaju spektroskopii molekularnej, nie popełnia błędów.

Ocena dobra plus: student posiada wiedzę na temat metod spektroskopii molekularnej, ich podstaw teoretycznych i wykorzystania tej wiedzy w zastosowaniach praktycznych; potrafi w pełni samodzielnie interpretować proste widma molekularne; umie rozwiązywać zagadnienia problemowe związane z budową, reaktywnością oraz wzajemnymi oddziaływaniami molekuł w oparciu o widma molekularne; zna zasady działania spektrometrów w oparciu o posiadaną wiedzę z zakresu zjawisk fizycznych będących podstawą konkretnego rodzaju spektroskopii molekularnej, popełnia nieliczne, drugorzędne błędy nie wynikające z braków merytorycznych.

Ocena dobra: student posiada podstawową wiedzę na temat metod spektroskopii molekularnej, ich podstaw teoretycznych i wykorzystania tej wiedzy w zastosowaniach praktycznych; potrafi z pomocą interpretować proste widma molekularne; umie z minimalną pomocą rozwiązywać zagadnienia problemowe związane z budową, reaktywnością oraz wzajemnymi oddziaływaniami molekuł w oparciu o widma molekularne; zna zasady działania spektrometrów w oparciu o posiadaną wiedzę z zakresu zjawisk fizycznych będących podstawą konkretnego rodzaju spektroskopii molekularnej, popełnia nieliczne błędy.

Ocena dostateczna plus: student posiada podstawową wiedzę na temat podstawowych metod spektroskopii molekularnej, ich podstaw teoretycznych i wykorzystania tej wiedzy w zastosowaniach praktycznych; potrafi z pomocą interpretować proste widma molekularne; umie z pomocą egzaminatora rozwiązywać zagadnienia typowe związane z budową, reaktywnością oraz wzajemnymi oddziaływaniami molekuł w oparciu o widma molekularne; zna zasady działania spektrometrów w oparciu o posiadaną wiedzę z zakresu zjawisk fizycznych będących podstawą konkretnego rodzaju spektroskopii molekularnej, popełnia błędy.

Ocena dostateczna: student posiada elementarną wiedzę na temat podstawowych metod spektroskopii molekularnej i ich podstaw teoretycznych; potrafi z pomocą interpretować proste widma molekularne; umie z pomocą rozwiązywać zagadnienia typowe związane z budową, reaktywnością oraz wzajemnymi oddziaływaniami molekuł w oparciu o widma molekularne.

Ocena niedostateczna: student nie rozumie i nie potrafi wyjaśnić podstawowych pojęć i praw z zakresu spektroskopii molekularnej.

Kolokwium pisemne.

Student otrzymuje zestaw maksymalnie siedmiu pytań i problemów do rozwiązania. Zestaw zawiera zadania o różnym stopniu trudności, sprawdzające umiejętności rozwiązywania złożonych zagadnień problemowych, zagadnień typowych z zakresu spektroskopii molekularnej, zastosowania podstawowych praw i pojęć oraz przedstawienia ich treści. Odpowiedź pisemna trwa 45 minut i polega na odpowiedzi na pytania oraz rozwiązaniu wszystkich zawartych w zestawie zadań.

Student zdaje pięć kolokwiów w semestrze obejmujących następujące tematy: wstęp do spektroskopii oraz spektroskopia w podczerwieni, spektroskopia Ramana, spektroskopia rotacyjna oraz oscylacyjno-rotacyjna, spektroskopia UV-VIS, spektroskopia jądrowego rezonansu magnetycznego i jądrowego rezonansu paramagnetycznego.

Ocena bardzo dobra: student samodzielnie rozwiązuje zagadnienia problemowe z zakresu wybranej spektroskopii molekularnej, wymagające korzystania z wiedzy z innych dziedzin chemii oraz fizyki i matematyki, nie popełnia błędów;

Ocena dobra plus: student samodzielnie rozwiązuje zagadnienia problemowe z zakresu wybranej spektroskopii molekularnej, wymagające korzystania z wiedzy z innych dziedzin chemii oraz fizyki i matematyki, popełnia nieliczne błędy nie wynikające z braków merytorycznych;

Ocena dobra: student wykorzystuje wiedzę do rozwiązywania zagadnień typowych z zakresu wybranej spektroskopii molekularnej oraz rozwiązuje zagadnienia problemowe, wymagające korzystania z wiedzy z innych dziedzin chemii oraz fizyki i matematyki popełniając nieliczne błędy merytoryczne;

Ocena dostateczna plus: student wykorzystuje wiedzę do rozwiązywania zagadnień typowych z zakresu wybranej spektroskopii molekularnej, wymagające korzystania z wiedzy z innych dziedzin chemii oraz fizyki i matematyki popełniając nieliczne błędy merytoryczne oraz rachunkowe;

Ocena dostateczna: student rozumie i potrafi wyjaśnić podstawowe pojęcia i prawa z zakresu wybranej spektroskopii molekularnej, rozwiązuje zagadnienia typowe z zakresu spektroskopii molekularnej popełniając błędy;

Ocena niedostateczna: student nie rozumie i nie potrafi wyjaśnić podstawowych pojęć i praw z zakresu wybranej spektroskopii molekularnej.

Powyższemu opisowi odpowiada następująca skala ocen:

60-69% prawidłowych odpowiedzi – 3

70-74% prawidłowych odpowiedzi – 3,5

75-84% prawidłowych odpowiedzi – 4

85-89% prawidłowych odpowiedzi – 4,5

90-100 % prawidłowych odpowiedzi – 5

Sprawozdanie pisemne z wykonanego ćwiczenia student sporządza z pomocą podanej literatury przedmiotu. Sprawozdanie powinno zawierać następujące elementy: wstęp teoretyczny związany z realizowanym zagadnieniami, opis metodyki oraz sposobu postępowania podczas pomiarów, opracowanie wyników pomiarów i ich analizę, porównanie z literaturą oraz dyskusję wyników i wnioski.

Ocena bardzo dobra: samodzielnie wykonane sprawozdanie zawiera wszystkie konieczne elementy. Student samodzielnie interpretuje standardowe widma prostych układów molekularnych, korzysta swobodnie z wiedzy z innych dziedzin chemii oraz fizyki, matematyki i rachunku błędów, potrafi wskazać źródła rozbieżności i błędów; sprawozdanie nie zawiera błędów;

Ocena dobra plus: samodzielnie wykonane sprawozdanie zawiera wszystkie konieczne elementy. Student samodzielnie interpretuje standardowe widma prostych układów molekularnych, korzysta swobodnie z wiedzy z innych dziedzin chemii oraz fizyki, matematyki i rachunku błędów, potrafi wskazać źródła rozbieżności i błędów; sprawozdanie zawiera nieliczne błędy edytorskie;

Ocena dobra: samodzielnie wykonane sprawozdanie zawiera wszystkie konieczne elementy. Student interpretuje standardowe widma prostych układów molekularnych, korzysta z wiedzy z innych dziedzin chemii oraz fizyki, matematyki i rachunku błędów, potrafi wskazać źródła rozbieżności i błędów; sprawozdanie zawiera nieliczne błędy;

Ocena dostateczna plus: sprawozdanie zawiera wszystkie konieczne elementy. Student interpretuje standardowe widma prostych układów molekularnych z pomocą prowadzącego, po konsultacjach wykorzystuje również wiedzę z innych dziedzin chemii oraz fizyki, matematyki i rachunku błędów, potrafi wskazać źródła rozbieżności i błędów; sprawozdanie zawiera błędy, które zostają wyeliminowane po konsultacjach z prowadzącym;

Ocena dostateczna: sprawozdanie zawiera wszystkie konieczne elementy. Student interpretuje standardowe widma prostych układów molekularnych z pomocą prowadzącego, po konsultacjach wykorzystuje również wiedzę z innych dziedzin chemii oraz fizyki, matematyki i rachunku błędów; widoczne jest wzorowanie się na pracy kolegów; sprawozdanie zawiera błędy, które zostają wyeliminowane po konsultacjach z prowadzącym;

Ocena niedostateczna: sprawozdanie nie jest kompletne, student nie rozumie i nie potrafi interpretować standardowych widm prostych układów molekularnych.

Student składa sprawozdanie pisemne prowadzącemu laboratorium w terminie do 2 tygodni od dnia wykonania ćwiczenia. Prowadzący do dwóch tygodni informuje studenta o jego zaliczeniu bądź konieczności poprawy.

Ocenianie ciągłe:

Przygotowanie do ćwiczenia w oparciu o treść wykładu poprzedzającego zajęcia oraz podaną literaturę przedmiotu.

Ocena bardzo dobra: student aktywnie uczestniczy w dyskusji na zajęciach, zadaje pytania do omawianego materiału świadczące o wcześniejszym przygotowaniu się do zajęć, rozumie realizowane zagadnienie, działanie aparatury, metodykę pomiaru;

Ocena dobra: student potrafi odpowiedzieć na zadane mu pytanie na zajęciach; rozumie realizowane zagadnienie, działanie aparatury, metodykę pomiaru;

Ocena dostateczna: student potrzebuje dodatkowych wskazówek do prawidłowego rozwiązania omawianego problemu, nie wykazuje aktywności w dyskusji na zajęciach;

Ocena niedostateczna: student biernie uczestniczy w zajęciach, nie rozumie podstawowych pojęć z zakresu objętego tematyką ćwiczenia;

W czasie trwania ćwiczeń laboratoryjnych prowadzący sprawdza pracę studenta pod kątem wymagań merytorycznych dotyczących oceniania ciągłego.

Zajęcia w cyklu "semestr zimowy 2015/2016" (zakończony)

Okres: 2015-10-01 - 2016-02-17
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Laboratorium, 30 godzin, 100 miejsc więcej informacji
Wykład, 30 godzin, 100 miejsc więcej informacji
Koordynatorzy: Henryk Flakus
Prowadzący grup: Henryk Flakus, Anna Michta, Aleksandra Tyl
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Egzamin
Laboratorium - Zaliczenie lub ocena
Wykład - Egzamin

Zajęcia w cyklu "semestr zimowy 2016/2017" (zakończony)

Okres: 2016-10-01 - 2017-02-17
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Laboratorium, 30 godzin, 100 miejsc więcej informacji
Wykład, 30 godzin, 100 miejsc więcej informacji
Koordynatorzy: Henryk Flakus, Jacek Nycz
Prowadzący grup: Henryk Flakus, Anna Michta
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Egzamin
Laboratorium - Zaliczenie lub ocena
Wykład - Egzamin

Zajęcia w cyklu "semestr zimowy 2017/2018" (zakończony)

Okres: 2017-10-01 - 2018-02-18
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Laboratorium, 30 godzin, 100 miejsc więcej informacji
Wykład, 30 godzin, 100 miejsc więcej informacji
Koordynatorzy: Henryk Flakus
Prowadzący grup: Henryk Flakus, Barbara Hachuła
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Egzamin
Laboratorium - Zaliczenie lub ocena
Wykład - Egzamin

Zajęcia w cyklu "semestr zimowy 2018/2019" (zakończony)

Okres: 2018-10-01 - 2019-02-17
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Laboratorium, 30 godzin więcej informacji
Wykład, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Barbara Hachuła
Prowadzący grup: Barbara Hachuła
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Egzamin
Laboratorium - Zaliczenie na ocenę
Wykład - Egzamin
Sposób ustalania oceny końcowej:

średnia arytmetyczna ocen końcowych z poszczególnych form zajęć dydaktycznych (egzamin pisemny, laboratorium)

Pełny opis:

Moduł Spektroskopia ma za zadanie przedstawienie studentom podstawowych metod spektroskopii molekularnej oraz podstaw teoretycznych najbardziej popularnych metod spektroskopii. Student poznaje mechanizmy generacji widm, związki pomiędzy widmami a strukturą molekuł, wpływ różnorodnych oddziaływań wewnątrz- jak i międzycząsteczkowych na widma molekularne. Zna prawa rządzące przejściami spektralnymi i reguły wyboru rządzące nimi oraz rozumie rolę badań spektralnych w rozwiązywaniu konkretnych problemów badawczych w chemii.

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Ślaski w Katowicach.