Uniwersytet Ślaski w Katowicach - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Elementy psychopatologii i psychologii klinicznej

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 05-SP-S1-EP Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Elementy psychopatologii i psychologii klinicznej
Jednostka: Instytut Socjologii
Grupy:
Punkty ECTS i inne: 2.00
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowy

Wymagania wstępne:

Zalecane: realizacja efektów kształcenia modułu wprowadzenie do psychologii.

Skrócony opis:

Celem zajęć realizowanych w ramach modułu Elementy psychopatologii i psychologii klinicznej jest przekazanie studentom wiedzy o strukturze psychiatrycznej i psychoterapeutyczej opieki zdrowotnej oraz metodach leczenia w perspektywie interdyscyplinarnej. Zajęcia mają również na celu przekazanie studentom wiedzy na temat etiologii, symptomatologii i dynamiki tych zaburzeń i chorób psychicznych, które w największym stopniu upośledzają funkcjonowanie społeczne człowieka. W trakcie realizowania modułu student powinien nabyć umiejętności wstępnego stawiania diagnostycznych hipotez klinicznych (na podstawie obserwacji i wywiadu) oraz kierowania klienta do odpowiedniego specjalisty lub instytucji, a także planowanie interwencji z wykorzystaniem narzędzi prawnych.

Pełny opis:

Wykład:

1. Problemy diagnozowania zaburzeń psychicznych. Kontrowersje wokół pojęcia normy i patologii w psychologii klinicznej. Społeczno - kulturowe uwarunkowania rozpoznawania zaburzeń psychicznych.

2. Psychopatologia opisowa. Przegląd zaburzeń procesów poznawczych: zaburzenia toku i treści myślenia, spostrzegania, pamięci; zaburzenia świadomości.

3. Psychopatologia opisowa c. d. Zaburzenia sfery emocjonalnej i napędu psychoruchowego.

4. Charakterystyka zaburzeń lękowych. Zespół depresyjny i maniakalny.

5. Zaburzenia psychotyczne. Schizofrenia – kryteria diagnostyczne, epidemiologia, etiologia choroby.

6. Kontrowersje wokół problemu rokowania i „uleczalności” w schizofrenii. Problemy psychospołeczne pacjentów i ich rodzin.

7. Model rehabilitacyjno – edukacyjny w leczeniu zaburzeń psychotycznych. Formy pomocy instytucjonalnej. Rodzaje pozafarmakologicznych oddziaływań wobec pacjentów i ich rodzin ze szczególnym uwzględnieniem programów edukacyjnych.

Ćwiczenia:

1. Społeczne i kulturowe uwarunkowania diagnozy zaburzeń psychicznych; zaburzenia i choroby psychiczne w różnych kręgach kulturowych; spostrzeganie zaburzeń i chorób psychicznych w polskim społeczeństwie.

2. ICD – 10 – charakterystyka, wady i zalety; psychopatologia opisowa – zaburzenia spostrzegania i pamięci.

3. Zaburzenia toku i treści myślenia; zaburzenia emocji i nastroju – analiza przypadków.

4. Odczytywanie i odpisywanie na listy pacjentów jednego z Dziennych Oddziałów Psychiatrycznych – analiza w kontekście zaburzeń toku i treści myślenia oraz zaburzeń emocji i nastroju; temat tolerancji zaburzeń i chorób psychicznych przez polskie społeczeństwo.

5. Interwencja kryzysowa w sytuacji zagrożenia zdrowia i życia klienta; zespoły schizofreniczne – objawy, rokowania, występowanie; analiza przypadku

6. Geneza schizofrenii; tworzenie planu kampanii społecznych mających na celu zwrócenie uwagi społeczeństwa na trudności osób chorujących psychicznie

7. Propozycja zajęć warsztatowych i socjoterapeutycznych dla osób chorujących na schizofrenię i ich rodzin; prezentacja form pomocy instytucjonalnej

Literatura:

Carson R. C., Butcher J. N., Mineka S. (2003). Psychologia zaburzeń, t. 1. Gdańsk: GWP.

Seligman M. E. P., Walker E. F., Rosenhan D. L. (2003). Psychopatologia. Poznań: Zysk i S-ka Wydawnictwo.

Społeczna psychologia kliniczna /red./ Sęk H., cz.1, roz. 3, & 3.2. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Podstawy psychiatrii /red./ M. Jarosz, S. Cwynar, roz. I, II (ostatnie wydanie).

Klasyfikacja zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania w ICD – 10.

Psychologia. Podręcznik akademicki – J. Strelau /red./, cz.3.

Cierpiałkowska L. (2011), Psychopatologia, Warszawa: WN Scholar;

Cierpiałkowska L., Zalewska M. (2008). Psychopatologia w: Strelau J., Doliński D. (red.) Psychologia. Podręcznik akademicki. Tom 2. Gdańsk: GWP

Kalat J.W. (2012), Biologicznie podstawy psychologii, Warszawa: PWN;;

Światowa Organizacja Zdrowia (1998), Klasyfikacja zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania w ICD-10. Badawcze kryteria diagnostyczne, Kraków – Warszawa: UWM „Versalius”;

Seligman M.E.P., Walker E.F., Rosenhan D.L. (2003), Psychopatologia, Poznań: Zysk i S-ka;

Stemplewska – Żakowicz K. (2009), Diagnoza Psychologiczna. Diagnozowanie jako kompetencja profesjonalna, Gdańsk: GWP.

Efekty uczenia się:

Student ma podstawową wiedzę o strukturze psychiatrycznej i psychoterapeutycznej opieki zdrowotnej, instytucjach pomocowych i formach leczenia

Student dysponuje podstawową wiedzą o wybranych zaburzeniach psychicznych (opisywanych w systemie klasyfikacyjnym ICD-10), ich uwarunkowaniach, objawach, mechanizmach powstawania, leczeniu i profilaktyce oraz zna stosowane w psychologii i medycynie kryteria rozróżnienia zdrowia psychicznego od zaburzeń oraz konsekwencje ich stosowania

Student posiada informacje o regulacjach prawnych dotyczących leczenia psychiatrycznego

Student potrafi identyfikować najczęściej występujące przejawy zaburzeń psychicznych oraz zaproponować dalsze postępowanie specjalistyczne

Student potrafi zaplanować adekwatną interwencję w sytuacji ujawnienia przestępstwa wobec osoby nieletniej

Student ma świadomość użyteczności wiedzy z zakresu psychopatologii w praktyce zawodowej pracownika socjalnego

Student ma przekonanie o sensie i potrzebie etycznej oraz profesjonalnej pracy z klientami

Metody i kryteria oceniania:

Zaliczenie egzaminu pisemnego zawierający pytania testowe, których celem jest sprawdzenie wiedzy z zakresu analizowanych treści.

Skala ocen:

51%-60%=dst

61%-70%-dst+

71%-80%=db

81%-90%=db+

91%-100%=bdb

100% to wynik maksymalny w teście

Uzyskanie minimum 50% punktów z kolokwium zaliczeniowego.

Kolokwium składa się z pytań testowych – otwartych oraz zamkniętych. Kolokwium odbędzie się na ostatnich zajęciach w semestrze. Będzie trwało 45 minut. Po napisaniu odpowiedzi przez studentów zostaną omówione pytania i ewentualne trudności.

Zajęcia w cyklu "semestr zimowy 2015/2016" (zakończony)

Okres: 2015-10-01 - 2016-02-17
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 15 godzin więcej informacji
Wykład, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Justyna Trepka-Starosta
Prowadzący grup: Stanisław Seidel, Justyna Trepka-Starosta
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Egzamin
Ćwiczenia - Zaliczenie lub ocena
Wykład - Egzamin

Zajęcia w cyklu "semestr zimowy 2016/2017" (zakończony)

Okres: 2016-10-01 - 2017-02-17
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 15 godzin więcej informacji
Wykład, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Magdalena Rode
Prowadzący grup: Maciej Bożek, Magdalena Rode
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Egzamin
Ćwiczenia - Zaliczenie lub ocena
Wykład - Egzamin

Zajęcia w cyklu "semestr zimowy 2017/2018" (zakończony)

Okres: 2017-10-01 - 2018-02-18
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 15 godzin więcej informacji
Wykład, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Sabina Pawlas-Czyż
Prowadzący grup: Sabina Pawlas-Czyż
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Egzamin
Ćwiczenia - Zaliczenie lub ocena
Wykład - Egzamin
Sposób ustalania oceny końcowej:

Podstawą do zaliczenia modułu są:

Pozytywna ocena z ćwiczeń

Pozytywna ocena z egzaminu


Na ocenę końcową modułu (OKM) składają się 2 elementy:

Ocena z egzaminu (50%)

Ocena z ćwiczeń (50%)


Podstawą do OKM jest średnia wystawiana zgodnie z zasadami przyjętymi w Regulaminie UŚ

do 3,25 – dostateczny;

3,26 do 3,75 – dostateczny plus;

3,76 do 4,25 – dobry;

4,26 do 4,60 – dobry plus;

powyżej 4,61 – bardzo dobry


UWAGA!

W przypadku oceny niedostatecznej w pierwszym terminie (z ćwiczeń lub / i egzaminu), warunkiem wystawienia pozytywnej OKM jest uzyskanie minimum oceny dostatecznej w drugim terminie zaliczenia ćwiczeń lub / i egzaminu. Oceny z obu terminów są wliczane do średniej OKM.

Pełny opis:

Celem kursu realizowanego w ramach modułu Elementy psychopatologii i psychologii klinicznej jest wyposażenie słuchaczy w wiedzę z zakresu symptomatologii zaburzeń psychicznych i chorób psychicznych oraz umiejętności wykorzystywania tej obszernej wiedzy w praktyce pracy socjalnej. W ramach zajęć omówione będą kryteria diagnostyczne z zakresu psychopatologii wraz z ich ilustracjami w postaci opisów studium przypadku. W trakcie realizowania modułu student powinien nabyć umiejętności wstępnego rozpoznawania najpoważniejszych zakłóceń funkcjonowania psychospołecznego jednostek na podstawie danych z wywiadu i obserwacji. Wiedza z zakresu psychopatologii powinna wzbogacać warsztat metodologiczny pracownika socjalnego, szczególnie w zakresie diagnozowania trudności klientów, a następnie organizowania profesjonalnego wsparcia odpowiednich specjalistów i instytucji z zakresu pomocy w obszarze zdrowia psychicznego.

Zajęcia w cyklu "semestr zimowy 2018/2019" (zakończony)

Okres: 2018-10-01 - 2019-02-17
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 15 godzin więcej informacji
Wykład, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Sabina Pawlas-Czyż
Prowadzący grup: Sabina Pawlas-Czyż
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Egzamin
Ćwiczenia - Zaliczenie na ocenę
Wykład - Egzamin
Sposób ustalania oceny końcowej:

Podstawą do zaliczenia modułu są:

Pozytywna ocena z ćwiczeń

Pozytywna ocena z egzaminu


Na ocenę końcową modułu (OKM) składają się 2 elementy:

Ocena z egzaminu (50%)

Ocena z ćwiczeń (50%)


Podstawą do OKM jest średnia wystawiana zgodnie z zasadami przyjętymi w Regulaminie UŚ

do 3,25 – dostateczny;

3,26 do 3,75 – dostateczny plus;

3,76 do 4,25 – dobry;

4,26 do 4,60 – dobry plus;

powyżej 4,61 – bardzo dobry


UWAGA!

W przypadku oceny niedostatecznej w pierwszym terminie (z ćwiczeń lub / i egzaminu), warunkiem wystawienia pozytywnej OKM jest uzyskanie minimum oceny dostatecznej w drugim terminie zaliczenia ćwiczeń lub / i egzaminu. Oceny z obu terminów są wliczane do średniej OKM.

Pełny opis:

Celem kursu realizowanego w ramach modułu Elementy psychopatologii i psychologii klinicznej jest wyposażenie słuchaczy w wiedzę z zakresu symptomatologii zaburzeń psychicznych i chorób psychicznych oraz umiejętności wykorzystywania tej obszernej wiedzy w praktyce pracy socjalnej. W ramach zajęć omówione będą kryteria diagnostyczne z zakresu psychopatologii wraz z ich ilustracjami w postaci opisów studium przypadku. W trakcie realizowania modułu student powinien nabyć umiejętności wstępnego rozpoznawania najpoważniejszych zakłóceń funkcjonowania psychospołecznego jednostek na podstawie danych z wywiadu i obserwacji. Wiedza z zakresu psychopatologii powinna wzbogacać warsztat metodologiczny pracownika socjalnego, szczególnie w zakresie diagnozowania trudności klientów, a następnie organizowania profesjonalnego wsparcia odpowiednich specjalistów i instytucji z zakresu pomocy w obszarze zdrowia psychicznego.

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Ślaski w Katowicach.