Uniwersytet Ślaski w Katowicach - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Homiletyka

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 11-00-07-W040_1 Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Homiletyka
Jednostka: Wydział Teologiczny
Grupy:
Punkty ECTS i inne: (brak)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Poziom przedmiotu:

zaawansowany

Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowy

Wymagania wstępne:

Student powinien przed przystąpieniem do zajęć zaliczyć ćwiczenia z emisji głosu

Pełny opis:

Homiletyka fundamentalna: 1. Teologia słowa Bożego (słowo Boże w Piśmie Świętym, zbawcza moc słowa Bożego, słowo i sakrament). 2. Teologia przepowiadania słowa Bożego (natura kościelnego przepowiadania, elementy konstytutywne przepowiadania: cel, podmiot, przedmiot, adresaci). 3. Podstawowe typy przepowiadania (misyjne, katechetyczne, homilijne). 4. Historia kaznodziejstwa: a. Przepowiadanie apostolskie; b. Przepowiadanie w okresie patrystycznym; c. Przepowiadanie w średniowieczu; d. Przepowiadanie w okresie renesansu, oświecenia i romantyzmu; e. Przepowiadanie w XIX i XX wieku. Homiletyka materialna: 1 Pismo Święte podstawowym źródłem przepowiadania; 2. Podstawowe treści kerygmatu biblijnego; 3. Refleksja teologiczna w służbie kaznodziejstwa (chrystocentryczny, eklezjalny i eschatologiczny wymiar przepowiadania); 4. Elementy moralne w przepowiadaniu; 5. Elementy liturgiczne - mistagogiczne w przepowiadaniu (teksty, znaki, gesty Iiturgiczne). 6. Elementy współczesnej kultury w przepowiadaniu (egzystencjalny i personalistyczny wymiar przepowiadania). Proces tworzenia kazania (homilii): 1. Praca nad tekstem biblijnym i liturgicznym od tekstu do homilii (kazania); 2. Metoda medytacji antropologicznej i homiletycznej (styk słowa Bożego z konkretnym życiem kaznodziei oraz słuchacza); 3. Samodzielna, krytyczna analiza kazań; 4. Sposób doboru i ocena tworzywa kaznodziejskiego; 5. Samodzielne przygotowywanie i wygłoszenie kazań. Homiletyka formalna: Retoryczny wymiar przepowiadania (kompozycja, język, styl, przyswajanie pamięciowe, wygłaszanie, dialog homiletyczny).

Literatura:

Panuś K., Zarys historii kaznodziejstwa w Kościele katolickim, t. 1-3; Müller K., Homiletyka na trudne czasy, Kraków 2003; Zerfass R., Od perykopy do homilii, Kraków 1995; Schwarz A., Jak pracować nad kazaniem, Warszawa 1993; Siwek G., Przepowiadać skuteczniej. Elementy retoryki kaznodziejskiej, Kraków 1992.

Efekty uczenia się:

Homiletyka ma przygotować studentów do należytego głoszenia słowa Bożego przez wykłady i ćwiczenia praktyczne. Od strony teoretycznej ma ukazać rolę słowa Bożego w realizacji dziejów zbawienia, zobrazować kierunki rozwojowe kaznodziejstwa w dotychczasowej historii Kościoła, zapoznać słuchaczy z problematyką dotyczącą rodzajów kazań (zarówno pod względem treści, jak i formy) oraz, ukazać wymogi stawiane głoszącemu Słowo Boże.

Aspekt praktyczny obejmuje ćwiczenia, których celem jest nauczenie studentów: samodzielnej analizy krytycznej materiałów kaznodziejskich, zbieranie odpowiednich materiałów i pomocy kaznodziejskich, samodzielnego pisania i głoszenia kazań.

Metody i kryteria oceniania:

Zaliczenie poszczególnych semestrów odbywa się na podstawie zaliczenia pisemnego oraz ustnego (wygłoszenie poszczególnych jednostek przepowiadania kaznodziejskiego)

Przedmiot nie jest oferowany w żadnym z aktualnych cykli dydaktycznych.
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Ślaski w Katowicach.