Uniwersytet Ślaski w Katowicach - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Teatr z elementami upowszechniania

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 12-PDZ-ASK-2TZEU Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Teatr z elementami upowszechniania
Jednostka: Wydział Etnologii i Nauk o Edukacji
Grupy:
Punkty ECTS i inne: (brak)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowy

Skrócony opis:

Moduł ma dać studentowi ogólną wiedzę z zakresu teorii i estetyki teatru, historii teatru (i dramatu) powszechnego oraz historii teatru (i dramatu) polskiego.

Moduł ma wprowadzić w zagadnienia teatru współczesnego z ukierunkowaniem na upowszechnianie i recepcję, kształtować umiejętność analizy i interpretacji przejawów współczesnego życia teatralnego.

Pełny opis:

Wybrane zagadnienia z teorii teatru: autonomia teatru, teatr jako sztuka widowiskowa.

Wybrane problemy z historii teatru powszechnego i polskiego: róznorodne oblicza teatru i dramatu greckiego, teatr i dramat starożytnego Rzymu, teatr wieków średnich (dramat i teatr religijny, dramat i teatr świecki), wyznaczniki komedii dell’arte, dramat i teatr angielski doby renesansu, polski Teatr Narodowy, dramat i teatr okresu romantyzmu, teatr drugiej połowy XIX wieku.

Wybrane zagadnienia z zakresu dwudziestowiecznego teatru powszechnego i polskiego (także dramaturgii), w tym: Wielka Reforma Teatru w Europie i w Polsce.

Najważniejsze zjawiska teatru współczesnego powszechnego i polskiego, m.in. teatr inscenizacji, teatr osobny, „teatr ubogi” , teatr młodych twórców polskiego teatru, teatr alternatywny,

teatry wybranych twórców europejskich, teatr polski poza krajem.

Współczesne formy upowszechniania i popularyzacji teatru.

Literatura:

Bablet D., Rewolucje sceniczne XX wieku, Warszawa 1980.

Berthold M. , Historia teatru, Warszawa 1980.

Braun K., Druga reforma, Wrocław 1979.

Teatr wspólnoty, Kraków 1972.

Braun K., Wielka Reforma Teatru w Europie, Wrocław 1984 (wybrane fragmenty).

Degler J., Wprowadzenie do nauki o teatrze. Widz – krytyk – badacz, Wrocław 1978.

Encyklopedia kultury polskiej XX wieku. Teatr. Widowisko, red. M. Fik, Warszawa 2000 (wybrane rozdziały).

Fik M., Trzydzieści pięć sezonów, Warszawa 1981.

Gajek K., Wstęp do Brecht B., Dramaty, Kraków 1976.

Grodzicki A. , Reżyserzy polskiego teatru, Warszawa 1979.

Hausbrandt A., Elementy wiedzy o teatrze, Warszawa 1982, Warszawa 1990.

Jurkowski H., Ryl. H., Stanowska A., Teatr lalek. Zagadnienia metodyczne, Warszawa 1979

Kantor T., Teatr Śmierci - teksty z lat 1975-1984. Kraków 2004.

Kleist H., O teatrze marionetek, (w:) Dramaty wybrane, Kraków 2000.

Kosiński D., Teatra polskie. Historie, Warszawa 2010 (ostatni rozdział).

Kudliński T., Vademecum teatromana (dowolne wydanie).

Nicoll A., Dzieje dramatu, t. 1-2, Warszawa 1983.

Nicoll A., Dzieje teatru, Warszawa 1959, 1975, 1977.

Orzechowski E., Kilka lekcji o teatrze, Kraków 1995.

Osiński Z., Grotowski i jego Laboratorium, Warszawa 1980.

Osiński Z., Jerzy Grotowski - źródła, inspiracje, konteksty, Gdańsk 1998.

Pavis P. Słownik terminów teatralnych, Wrocław 1998.

Pasquier M.C., Współczesny teatr amerykański, Warszawa 1987.

Przeciw konwencjom. Antologia, oprac. M. Fik, Warszawa 1994

Raszewski Z., Krótka historia teatru polskiego, Warszawa 1977.

H. I. Rogacki, Próby zapisu – „Dziady, Dialog” 1973, nr 10, s. 118-136.

Taranienko Z., Teatr bez dramatu, Warszawa 1979.

Teatry narodowe. Tradycja i współczesność, red. K. Olbrycht, M. Pindór, Cieszyn 2003.

Wąchocka E., Współczesne metody badań teatralnych, Katowice 2003.

Wysińska E., Semil M., Słownik współczesnego teatru, Warszawa 1980, 1991.

Dramaty:

Corneille P., Cyd.

Ibsen H. , Dzika kaczka/ Nora.

Marlowe Ch., Tragiczne dzieje doktora Fausta.

Molier, Don Juan.

W. Shakespeare, Hamlet, Sen nocy letniej.

Słowacki J. , Balladyna.

Sofokles, Król Edyp.

Efekty uczenia się:

Student jest wprowadzony w podstawowe zagadnienia teatru jako dziedziny kultury artystycznej i zaznajomiony z metodami jego upowszechniania; jest zorientowany w stopniu podstawowym w historii teatru powszechnego i teatru polskiego; jest zorientowany w stopniu elementarnym w kierunkach teatru współczesnego – polskiego i europejskiego; zna różne współczesne formy upowszechniania i popularyzacji teatru, zaznajomiony jest z problematyką recepcji przedstawienia;

potrafi sprecyzować i zaprezentować w formie pisemnej i/lub ustnej indywidualny pogląd na temat związany z historią teatru powszechnego i polskiego oraz pogląd na temat kluczowych zjawisk teatru współczesnego, a także wykorzystać wiedzę i własne

doświadczenia do wypracowania własnego warsztatu pracy edukacyjnej, animacyjnej i upowszechnieniowej.

Student posiada umiejętność analizy utworu dramatycznego i jego konkretyzacji scenicznej, zarówno w perspektywie historycznej, jak i współczesnej oraz zdolność poddawania krytycznemu osądowi różnorodnych zjawisk teatru współczesnego; zna różne współczesne formy upowszechniania i popularyzacji teatru, zaznajomiony jest z problematyką recepcji przedstawienia.

Student jest świadomy roli i wartości teatru w ogólnym systemie komunikacji społecznej i kulturowej, potrafi być aktywnym i kompetentnym uczestnikiem współczesnego życia teatralnego.

Metody i kryteria oceniania:

egzamin pisemny/ lub ustny -weryfikacja wiedzy uzyskanej przez studenta w trakcie wykładów, konwersatoriów i samodzielnej lektury literatury przedmiotu wykazanej w sylabusie;

kolokwium pisemne -weryfikacja wiedzy z uzyskanej przez studenta w trakcie konwersatoriów i samodzielnej lektury literatury przedmiotu wykazanej w sylabusie;

esej/recenzja-ocena umiejętności indywidualnej analizy opartej na wybranych tekstach dramatycznych lub/i recenzji wybranego przedstawienia teatralnego;

prezentacja-ocena umiejętności merytorycznego zaprezentowania wybranego zjawiska Wielkiej Reformy Teatru lub przemian współczesnego teatru;

referat-ocena umiejętności prezentacji i merytorycznej oceny dokonań wybranych twórców współczesnego teatru.

Przedmiot nie jest oferowany w żadnym z aktualnych cykli dydaktycznych.
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Ślaski w Katowicach.