Uniwersytet Ślaski w Katowicach - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Nowe media w animacji i edukacji kulturalnej

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 12-PE-ANT-S2-2MA.M2 Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Nowe media w animacji i edukacji kulturalnej
Jednostka: Wydział Etnologii i Nauk o Edukacji
Grupy:
Punkty ECTS i inne: (brak)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: (brak danych)
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowy

Wymagania wstępne:

Indywidualna praktyka komunikacyjna w zakresie nowych mediów.

Skrócony opis:

Celem zajęć jest omówienie możliwości jakie wynikają dla animacji i edukacji kulturalnej z rozwoju tzw. nowych mediów. Istotnymi są tu przemiany samej kultury jak też pól na jakich może się kultura realizować, jak różne formy współtworzenia kultury wpływają na siebie wzajemnie wspierając się bądź wypierając. Istotnymi kwestiami są tu również elementy różnie pojmowanej wirtualności jak i przemian w pojmowaniu własności intelektualnej. Ważnym wątkiem jest prześledzenie procesów stapiania się nowych mediów ze społeczeństwem co stanowi dla animacji i edukacji kultury nowe możliwości jak i znaczące wyzwania o charakterze kompetencyjnym.

Literatura:

Mirosław Filiciak, Media wersja beta. Film i telewizja w czasach gier komputerowych i internetu, Wydawnictwo Naukowe Katedra 2013.

Lawrence Lessing, Wolna kultura, WSiP, Warszawa 2005.

Henry Jenkins, Konwergencja mediów, WAiP, Warszawa 2007.

Ryszard Kluszczyński, Sztuka interaktywna. Od dzieła-instrumentu do interaktywnego spektaklu, WAiP, Warszawa 2010.

Andrew Keen, Kult amatora. Jak internet niszczy kulturę, WAiP, Warszawa 2007.

Mirosław Filiciak, Wirtualny plac zabaw. Gry sieciowe i przemiany kultury współczesnej, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2006.

Nowe media + animacja kultury, Narodowe Centrum Kultury , Warszawa 2012. Młodzi i media. Nowe media a uczestnictwo w kulturze. Raport Centrum Badań nad Kulturą Popularną SWPS, Warszawa 2010.

Siuda Piotr, Kultury prosumpcji. O niemożności powstania globalnych i ponadpaństwowych społeczności fanów, Oficyna Wydawnicza ASPRA-JR, Warszawa 2012.

Pierre Bourdieu, Dystynkcja, Scholar, Warszawa 2006.

Aleksander Lipski, Elementy socjologii sztuki. Problem awangardy artystycznej XX wieku, Wrocław 2000.

Ryszard Kluszczyński, Społeczeństwo informacyjne. Cyberkultura. Sztuka multimediów, Rabid, Kraków 2002.

Filiciak Mirosław, Hofmokl Justyna, Tarkowski Alek, Obiegi kultury. Społeczna cyrkulacja treści. Raport z badań, Warszawa 2012.

Manuel Castells, Społeczeństwo sieci, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2007.

Lev Manovich, Język nowych mediów, WAiP, Warszawa 2006.

Jeremy Rifkin, Wiek dostępu, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 2003.

Wojciech Józef Burszta, Mariusz Czubaj (red.), Ścięgna konsumpcyjne. Próby z kulturoznawstwa krytycznego, Wydawnictwo Naukowe Katedra 2013.

Michał Ostrowicki, Estetyka wirtualności, Universitas, Kraków 2005.

Efekty uczenia się:

Posiada szeroką wiedzę na temat instytucji edukacyjnych, społecznych i kulturalnych operujących w polu nowych mediów oraz rozumie relacje wzajemne.

Posiada specjalistyczną wiedzę na temat kulturowych uwarunkowań edukacji, animacji i upowszechniania kultury ze szczególnym uwzględnieniem nowych mediów.

Potrafi samodzielnie zbierać, klasyfikować, analizować i interpretować dane związane ze zjawiskami z pogranicza edukacji i kultury.

Komunikuje się ( w mowie i piśmie) w różnych środowiskach społecznych z uwzględnieniem specjalistycznego języka opisu rzeczywistości pedagogicznej związanej z kulturą w polu nowych mediów (w tym narzędzi cyfrowych oraz mediów elektronicznych).

Posiada pogłębione umiejętności obserwowania, diagnozowania, racjonalnego oceniania złożonych sytuacji zachodzących w rzeczywistości wirtualnej oraz potrafi oszacować ich użyteczność dla pola edukacyjnych i kulturalnych działań.

Jest przygotowany do podejmowania wyzwań zawodowych i osobistych; wykazuje aktywność, podejmuje trud i odznacza się wytrwałością w podejmowaniu indywidualnych i zespołowych działań profesjonalnych w zakresie edukacji kulturalnej, animacji, upowszechniania kultury ; oraz angażuje się we współpracę w tym zakresie .

Jest gotowy do komunikowania się z reprezentantami różnych środowisk społecznych, profesjonalistów i nieprofesjonalistów, w sposób zrozumiały i dostępny [również z wykorzystaniem narzędzi cyfrowych i mediów elektronicznych] oraz do angażowania się w działania z zakresu edukacji, animacji, turystyki kulturalnej i upowszechniania kultury.

Metody i kryteria oceniania:

Egzamin ustny

Weryfikacja wiedzy zdobytej przez studenta w trakcie wykładów, ćwiczeń oraz samodzielnej lektury wskazanej literatury przedmiotu.

Projekt animacyjny

Projekt animacyjny w środowisku nowych mediów (z zakresu szeroko pojętej kultury i edukacji kulturalnej).

Przedmiot nie jest oferowany w żadnym z aktualnych cykli dydaktycznych.
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Ślaski w Katowicach.