Uniwersytet Ślaski w Katowicach - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Seminarium magisterskie - sem. 2 06-PS-SM-402
semestr letni 2016/2017
seminarium, grupa nr 9

powiększ
plan zajęć przedmiotu
zaznaczono (na zielono) terminy
aktualnie wyświetlanej grupy
To jest strona grupy zajęciowej. Jeśli szukasz opisu przedmiotu, zobacz stronę przedmiotu
Przedmiot Seminarium magisterskie - sem. 2 06-PS-SM-402
Zajęcia semestr letni 2016/2017 (2016/2017L) (zakończony)
seminarium (S), grupa nr 9 [pozostałe grupy]
Termin i miejsce: (brak danych)
Liczba osób w grupie: 9
Limit miejsc: (brak danych)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Prowadzący: Łukasz Jach
Literatura:

LITERATURA PODSTAWOWA:

1. Dymkowski, M. (2003). Zmienność mentalności a historyczna ogólność teorii psychologicznych.

W: Z. Piskorz, T. Zaleśkiewicz (red.), Psychologia umysłu (s. 226–236). Gdańsk: GWP.

2. Feist, G.J. (2006). The psychology of science and the origin of scientic mind. New Haven, London: Yale University Press.

3. Harasimczuk, J., Cieciuch, J. (2012). Podstawowe standardy edytorskie naukowych tekstów psychologicznych

w języku polskim na podstawie reguł APA. Warszawa: Liberi Libri.

4. Jach, Ł. (2015). Nauka jako obiekt kultu. Wprowadzenie do koncepcji scjentoteizmu. Katowice: Wydawnictwo UŚ.

5. Jach, Ł., Sikora, T. (2010). Mentalność prawego kciuka jako poznawczy regulator funkcjonowania współczesnego człowieka. W: A.M. Zawadzka, M. Górnik-Durose (red.), Życie w konsumpcji, konsumpcja w życiu. Psychologiczne ścieżki współzależności (s. 47–63). Sopot: GWP.

6. Kahneman, D. (2013). Pułapki myślenia. O myśleniu szybkim i wolnym. Poznań: Media Rodzina.

7. Kossowska, M. (2005). Umysł niezmienny… Poznawcze mechanizmy sztywności. Kraków: Wydawnictwo UJ.

8. Lachowicz-Tabaczek, K. (2004). Potoczne koncepcje świata i natury ludzkiej. Gdańsk: GWP.

9. Nosal, C.S. (2007). Psychologia poznania naukowego – umysły i problemy. Nauka, 2, 57–76.

10. Sikora, T., Górnik-Durose, M. (2013). O mentalności współczesnego człowieka, jej źródłach i przejawach. W: M. Górnik-Durose (red.), Kultura współczesna a zdrowie. Aspekty psychologiczne (s. 15–50). Sopot: GWP.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA:

1. Anderson, C.A., Lepper, M.R., Ross, L. (1980). Perseverance of social theories: The role of explanation in the persistence of discredited informaction. Journal of Personality and Social Psychology, 39, 1037–1049.

2. Baron-Cohen, S. (2015). Teoria zła. Sopot: Smak Słowa.

3. Bar-Tal, Y., Stasiuk, K., Maksymiuk, R.A. (2013). Patients’ Perceptions of physicians’ epistemic authority when recommending flu inoculation. Health Psychology, 32, 706–709.

4. Bessi, A., Coletto, M., Davidescu, G.A., Scala, A., Caldarelli, G., Quattrociocchi, W. (2015). Science

vs conspiracy: collective narratives in the age of misinformation. PLOS ONE 10(2): e0118093.

5. Cacioppo, J.T., Petty, R.E. (1982). The need for cognition. Journal of Personality and Social Psychology, 42, 116–131.

6. Chalmers, A. (1997). Czym jest to, co zwiemy nauką?. Wrocław: Siedmioróg.

7. Dawkins, R. (2007). Bóg urojony. Stare Groszki: CiS.

8. Dawkins R. (2014). Kapłan diabła. Opowieści o nadziei, kłamstwie, nauce i miłości. Gliwice: Helion.

9. Dunbar, R. (1996). Kłopoty z nauką. Gdańsk –Warszawa: Marabut/Volumen.

10. Farias, M., Newheiser, A.-K., Kahane, G., de Toledo, Z. (2013). Scientific faith: Belief in science increases in the face of stress and existential anxiety. Journal of Experimental Social Psychology, 49,

1210–1213.

11. Festinger, L. (2007). Teoria dysonansu poznawczego. Warszawa: PWN.

12. Grzesiak-Feldman, M. (2016). Psychologia myślenia spiskowego. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego.

13. Haidt, J. (2014). Prawy umysł. Sopot: Smak Słowa.

14. Hanlon, M. (2011). 10 pytań, na które nauka nie znalazła (jeszcze) odpowiedzi. Kraków: Wydawnictwo Literackie.

15. Harp, S.F., Mayer, R.E. (1998). How seductive details do their damage: A theory of cognitive interest in science learning. Journal of Educational Psychology, 90, 414–434.

16. Hickok, G. (2016). Mit neuronów lustrzanych. Kraków: Copernicus Center Press.

17. Kahan, D.M. (2013). Ideology, motivated reasoning, and cognitive reflection. Judgment and Decision Making, 8, 407–424.

18. Kahan, D.M., Dawson, E.C., Peters, E., Slovic, P. (2013). Motivated numeracy and enlightened self-government. Yale Law School, Public Law Working Paper No. 307.

19. Keil, F.C. (2006). Explanation and understanding. Annual Review of Psychology, 57, 227–254.

20. Kolańczyk, A. (2014, red.). Samo się nie myśli. Afekt w procesach poznawczych. Sopot: Smak Słowa.

21. Kossowska, M., Hanusz, K., Trejtowicz, M. (2012). Skrócona wersja Skali Potrzeby Poznawczego Domknięcia. Dobór pozycji i walidacja skali. Psychologia Społeczna, 7, 89–99.

22. Kruglanski, A., Raviv, A., Bar-Tal, D., Raviv, A., Sharvit, K., Ellis, S., Bar, R., Pierro, A., Manetti, L. (2005). Says who? : Epistemic authority effects in social judgment. Advances in Experimental Social Psychology, 37, 345–392.

23. Kruglanski, A.W., Webster, D.M. (1996). Motivated closing of the mind. Psychological Review, 103,

263–283.

24. Lewandovsky, S., Gignac, G.E., Oberauer, K. (2013a). The role of conspiracist ideation and worldviews in predicting rejection of science. PLOS ONE, 8, 1–11.

25. Lewandowsky, S., Oberauer, K., Gignac, G.E. (2013b). NASA faked the Moon landing – therefore, (climate) science is a hoax. An anatomy of the motivated rejection of science. Psychological Science, 24, 622–633.

26. Lilienfeldt, S.O., Lynn, S.J., Ruscio, J., Beyerstein, B.L. (2011). 50 wielkich mitów psychologii popularnej. Stare Groszki: CiS.

27. Milgram, S. (2008). Posłuszeństwo wobec autorytetu. Kraków: Wydawnictwo WAM.

28. Mudyń, K. (2008). Miejsce nauki i psychologii w kulturze zdominowanej ideologią wolnego rynku. Psychologia Społeczna, 3, 353–361.

29. Nisbett, R. (2016). Mindware. Narzędzia skutecznego myślenia. Sopot: Smak Słowa.

30. Pabjan, T. (2016). Anatomia konfliktu. Między nowym ateizmem a teologią nauki. Kraków: Copernicus Center Press.

31. Pennycook, G., Cheyne, J.A., Barr, N., Koehler, D.J., Fugelsang, J.A. (2015). On the reception and detection of pseudo-profound bullshit. Journal of Decision Making, 10, 549–563.

32. Rozenblit, L. Keil, F. (2002). The misunderstood limits of folk science: an illusion of explanatory depth. Cognitive Science, 26, 521–562.

33. Weisberg, D.S., Keil, F.C, Goodstein, J., Rawson, E., Gray, J.R. (2008). The seductive allure of neuroscience explanations. Journal of Cognitive Neuroscience, 20, 470–477.

34. Życiński, J. (2012). Struktura rewolucji metanaukowej. Studium rozwoju współczesnej nauki. Kraków: Copernicus Center Press.

35. Życiński, J. (2015). Elementy filozofii nauki. Kraków: Copernicus Center Press.

36. Żyrek-Horodyska, E., Hodalska, M. (2016, red.). Komunikowanie o nauce. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego

37. Coroczne odpowiedzi wybitnych naukowców na pytania zadawane na stronie: https://www.edge.org/annual-questions; a także polskie tłumaczenia ich wyboru, wydane w roku 2008 w wydawnictwie Smak Słowa

Zakres tematów:

1. Projektowanie procedury badawczej

2. Formalne i etyczne zagadnienia związane z projektowaniem badań naukowych

3. Hipotezy badawcze

4. Możliwości weryfikacji hipotez – modele badawcze

5-14. Referaty studentów i dyskusja merytoryczna nad przedstawionymi treściami.

15. Podsumowanie semestru, omówienie prac zaliczeniowych, ustalenie planu dalszej pracy, ocena końcowa

Metody dydaktyczne:

Analiza literatury i doniesień z badań, dyskusje grupowe nad określonymi zagadnieniami, prezentacje referatów przez poszczególnych studentów, formułowanie problemów badawczych wymagających empirycznej penetracji, praca nad narzędziami badawczymi i procedurami badawczymi.

Metody i kryteria oceniania:

Ocena końcowa stanowi średnią ważoną ocen z pisemnego referatu odpowiadającego w swej treści dwóm teoretycznym rozdziałom pracy magisterskiej (waga: 0,5), ustnej prezentacji stawianych pytań i hipotez badawczych oraz sposobu ich weryfikacji wraz z wykorzystywanymi narzędziami (waga: 0,25) oraz pisemnego przedstawienia sposobu weryfikacji pytań i hipotez badawczych wraz

z wykorzystywanymi narzędziami (waga: 0,25). W przypadku uzyskania oceny niedostatecznej (2,0) w przypadku któregoś z wymienionych elementów, końcowa ocena z przedmiotu również będzie oceną niedostateczną.

Zarówno w przypadku ocen cząstkowych, jak i oceny końcowej z przedmiotu zastosowanie ma standardowa skala ocen akademickich:

- 0%-59% - niedostateczny (2)

- 60%-69% - dostateczny (3)

- 70%-74% - dostateczny plus (+3)

- 75%-84% - dobry (4)

- 85%-89% - dobry plus (+4)

- 90%-100% - bardzo dobry (5)

W przypadku ocen z referatu, prezentacji ustnej oraz pisemnego przedstawienia sposobu weryfikacji pytań i hipotez badawczych wraz z wykorzystywanymi narzędziami w formie procentowej ocenia się następujące aspekty struktury ocenianego materiału:

• Zawartość merytoryczna wywodu.

• Osadzenie wywodu w funkcjonujących koncepcjach psychologicznych.

• Powiązanie treści z zagadnieniami praktycznymi i/lub ogólnym kontekstem funkcjonowania współczesnego człowieka.

• Obudowanie wywodu odniesieniami bibliograficznymi, w szczególności wskazującymi teksty opublikowane w ciągu ostatnich 10 lat.

• Realność kwestii przeprowadzenia badań w aspektach doboru próby, użycia narzędzi badawczych, zebrania wyników i możliwości ich analizy.

• Spójność pracy ze Standarami APA (w przypadku prac pisemnych) lub uprzystępnienie przekazu odbiorcom (w przypadku prac ustnych).

UWAGA: W przypadku odkrycia w pracy znamion plagiatu lub innego zachowania podlegającego negatywnej ocenie etycznej (np. zlecenia przygotowania pracy przez inną osobę) dane zachowanie będzie podlegać omówieniu na forum grupy seminaryjnej oraz skutkować oceną niedostateczną.

Do listy studentów mają dostęp koordynatorzy przedmiotu, uczestnicy oraz prowadzący grup. Jesteś uczestnikiem, zatem masz dostęp.

wyślij wiadomość do studentów tej grupy (przez USOSmail)

Lista jest pusta
Nazwisko Imiona Stan
Lista jest pusta
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Ślaski w Katowicach.