Uniwersytet Ślaski w Katowicach - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Propedeutyka psychologii zdrowia i jakości życia 06-PS-NM-032
semestr zimowy 2017/2018
Ćwiczenia, grupa nr 1

powiększ
plan zajęć przedmiotu
zaznaczono (na zielono) terminy
aktualnie wyświetlanej grupy
To jest strona grupy zajęciowej. Jeśli szukasz opisu przedmiotu, zobacz stronę przedmiotu
Przedmiot Propedeutyka psychologii zdrowia i jakości życia 06-PS-NM-032
Zajęcia semestr zimowy 2017/2018 (2017/2018Z) (zakończony)
Ćwiczenia (C), grupa nr 1 [pozostałe grupy]
Termin i miejsce: (brak danych)
Liczba osób w grupie: 36
Limit miejsc: 20
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Prowadzący: Marta Banout, Łukasz Jach
Literatura:

Zajęcia 2:

Bujacz, A., Hornowska, E. (2012). Hedonizm i eudajmonizm w badaniach psychologii pozytywnej. Psychologia jakości życia, 11, 103-121.

Czapiński, J. (2005). Psychologiczne teorie szczęścia. W: J. Czapiński (red.). Psychologia pozytywna. Warszawa: PWN, s. 51-102.

Czapiński, J. (2012). Ekonomia szczęścia i psychologia bogactwa. Nauka,1, 51-88.

Jach, Ł. (2013). Źródła ludzkiego zadowolenia z życia z punktu widzenia psychologii ewolucyjnej – wybrane zagadnienia. Chowanna, 1(40), 197-215.

Schwartz, B., Ward, A. (2007). Mieć się lepiej, ale czuć się gorzej: paradoks wyboru. W: P.A. Linley i S. Joseph (red.). Psychologia pozytywna w praktyce (s. 50-86). Warszawa: PWN.

Trzebińska, E. (2008). Lepsze zdrowie dzięki większemu szczęściu. W: I. Heszen i J. Życińska (red.), Psychologia zdrowia. W poszukiwaniu pozytywnych inspiracji (s. 23-38). Warszawa: Academica.

Zajęcia 3:

Biełous, E., Trzebiński, J. (2014). Nadzieja podstawowa a wizje świata społecznego. Psychologia Społeczna, 9, 409-421.

Isen, A. M. (2005). Rola neuropsychologii w zrozumieniu korzystnego wpływu afektu pozytywnego na zachowania społeczne i procesy poznawcze. W: J. Czapiński (red.). Psychologia pozytywna (s. 284-302). Warszawa: PWN.

Larsen, J. T., Hemenover, S. H., Norris, C. T. i Cacioppo, J. T. (2005). Czerpanie korzyści z niepowodzenia: o zaletach współpobudzenia emocji pozytywnych i negatywnych. W: J. Czapiński (red.). Psychologia pozytywna (s. 303-316). Warszawa: PWN.

Braniecka, A., Parnowska, D., Radomska, A. (2012). Poczucie humoru u pacjentów z depresją – przegląd badań. Psychiatria Polska, XLVI, 1007-1018.

Kryś, K., Wojciszke, B. (2013). Analiza wybranych zmian w funkcjonowaniu społecznym osób rozbawionych. Psychologia Społeczna, 8, 277-289.

Rusek, A. (2012). Wielowymiarowość humoru. Innowacje Psychologiczne, 1, 117-127.

Rynkiewicz, J. (2012). Kognitywne spojrzenie na poczucie humoru. Via Mentis, 1, 85-98.

Zajęcia 4:

Butcher, J.N., Hooley, J.M., Mineka, S. (2017). Psychologia zaburzeń (DSM-5). Sopot: GWP, s. 369-407.

Rzońca, E., Bień, A., Iwanowicz-Palus, G. (2016). Zaburzenia odżywiania – problem wciąż aktualny. Journal of Education, Health and Sport, 6, 267-273.

Strzelecki, W., Cybulski, M., Strzelecka, M., Dolczewska-Samela, A. (2007). Zmiana wizerunku medialnego kobiety a zaburzenia odżywiania we współczesnym świecie. Nowiny Lekarskie, 76, 173, 181.

Sheridan, C. i Radmacher, S.A. (1998). Psychologia zdrowia Wyzwanie dla biomedycznego modelu zdrowia. Warszawa: Instytut Psychologii Zdrowia (rozdz. 13; s. 432-434).

ORAZ prasówka na temat aktualnych trendów myślenia o otyłości:

Jabr, F. (2016). Apetyt na deser. Świat Nauki, 2, 20-21.

Johnson, R.J., Andrews, P. (2015). Gen tycia. Świat Nauki, 11, 66-71.

Maron, D.F. (2015). Dlaczego dziewczynki wcześniej zaczynają dojrzewać?, Świat Nauki, 6, 24-25.

Shell, E.R. (2015). Używasz sztucznych słodzików? Zbadaj sobie jelita!, Świat Nauki, 5, 24-25.

Wallis, C. (2014). Dbajmy o mikrobiom. Świat Nauki, 7, 24-25.

Zajęcia 5:

Gąsiorowska, A. (2001). Kupowanie kompulsywne – zjawisko, jego determinanty i konsekwencje: przegląd badań. Przegląd Psychologiczny, 44, 4, 461-477.

Ginowicz, H. (2003). Zagrożenia płynące z sieci. Terapia Uzależnienia i Współuzależnienia, 1. [http://psychologia.edu.pl/index.php?dz=czytelnia&op=opis&id=1764].

Ginowicz, H. (2004). Hazardzista u psychoterapeuty. Świat Problemów, 3.

[http://psychologia.edu.pl/index.php?dz=czytelnia&op=opis&id=6989].

Kuś, J., Korotusz, P. (2016). Wirtualna ucieczka: syntetyczny przegląd literatury dotyczącej zjawiska cyberdryfowania. Studia Psychologiczne, 54, 31-40.

Niewiadomska, I., Palach-Chrisidis, A. (2016). Zmiany kryteriów w diagnozowaniu zaburzeń związanych z hazardem oraz uzależnień chemicznych i czynnościowych. Resocjalizacja Polska, 12, 91-104.

Szwajca, K. i in. (2014). Nowy pacjent, stare problemy? Kontekst diagnozowania uzależnienia od Internetu. Psychiatria i Psychologia Kliniczna, 14, 145-149.

Zajęcia 6:

Heszen, I., Sęk, H. (2007). Psychologiczno-społeczny kontekst zdrowia i choroby. W: Psychologia zdrowia (160-176). Warszawa: PWN.

Sęk, H., Cieślak R. (2013). Sposoby definiowania, rodzaje i źródła wsparcia, wybrane koncepcje teoretyczne W: H. Sęk i R. Cieślak (red.), Wsparcie społeczne, stres i zdrowie (s. 11-28). Warszawa: PWN.

Pasztak-Opiłka, A., Gałuszka, A., Górnik-Durose, M. (2013). O człowieku chorym we współczesnym świecie. W: M. Górnik-Durose (red.): Kultura współczesna a zdrowie. Aspekty psychologiczne (s. 105-136). Sopot: GWP.

Zajęcia 7:

Butcher, J.N., Hooley, J.M., Mineka, S. (2017). Psychologia zaburzeń (DSM-5). Sopot: GWP, s. 335-348.

Kocjan, J. (2015). Hipochondria (lęk o zdrowie): obecna konceptualizacja, klasyfikacja oraz podobieństwo do zaburzeń lękowych. Journal of Education, Health and Sport, 5, 193-204.

Rottermund, J. Knapik, A., Myśliwiec, A. (2012). Zaburzenie konwersyjne – opis przypadku. Journal of Ecology and Health, 16, 39-46.

Heszen, I., Sęk, H. (2007). Poznawcze uwarunkowania zdrowia i choroby. W: Psychologia zdrowia (106-121). Warszawa: PWN.

Heszen, I., Sęk, H. (2008). Zdrowie i stres. W: J. Strelau, D. Doliński (red.). Psychologia. Podręcznik akademicki, tom 2 (s. 681-734). Gdańsk: GWP.

Wrześniewski, K. (2005). Psychologiczne uwarunkowania powstawania i rozwoju chorób somatycznych. W: J. Strelau (red.). Psychologia. Podręcznik akademicki, T 3, (s. 493-512). Gdańsk: GWP.

Zakres tematów:

1. Zajęcia organizacyjno-wprowadzające. Wprowadzenie i zapoznanie studentów z tematyką zajęć, przegląd literatury przedmiotu oraz rygorów koniecznych do zaliczenia ćwiczeń.

2. Pojęcie szczęścia. Czym jest szczęście? Poziomy szczęścia. Sposoby osiągania szczęścia. Przekaz medialny jako źródło wzoru szczęśliwości. Możliwość wyboru a poczucie szczęścia. Czy większy wybór daje szczęście? Czy to dobrze czy nie mieć wybór – paradoks wyboru. Szczęście a zdrowie.

3. Optymizm i nadzieja. Co to znaczy być optymistą. Różnice między optymistą a pesymistą. Optymizm a jego pochodne. Radzenie sobie ze smutkiem i depresją poprzez zmianę negatywnego myślenia - rozpoznawanie zniekształceń poznawczych. Optymizm a zdrowie. Psychologiczne koncepcje humoru. Spostrzeganie poczucia humoru w kategoriach zasobu i kompetencji jednostki.

4. Obraz siebie/wizerunek ciała a wymagania kultury masowej. Kult piękna, szczupłej sylwetki jako wyznacznik szczęścia i powodzenia. Zaburzenia odżywiania – anoreksja i bulimia nervosa a uwarunkowania kulturowe. Operacje plastyczne jako wynik niezadowolenia z własnego wyglądu.

5 W pułapce „uzależnień”. Hazard, kupowanie kompulsywne, zespół uzależnienia od internetu, pracoholizm i inne uzależnienia behawioralne.

6. Wsparcie społeczne. Teorie wsparcia społecznego i rodzaje wsparcia. Znaczenie wsparcia społecznego w sytuacjach trudnych.

7. Jak psychika wpływa na ciało - zależności psychosomatyczne. Jak ciało wpływa na psychikę – zależności somatopsychiczne. Jak choroba zmienia życie człowieka.

8. Kolokwium zaliczeniowe. Podsumowanie zajęć

Metody dydaktyczne:

Dyskusje problemowe, analiza literatury, wywiady terenowe, analiza i zastosowanie kwestionariuszy badawczych, studium przypadku.

Metody i kryteria oceniania:

Na ocenę końcową składają się ocena z kolokwium (waga 0,65) i pracy semestralnej (waga 0,35). Praca semestralna przyjmuje formę 15-minutowej prezentacji wygłaszanej podczas zajęć na temat z nimi związany, pokazującej informacje wykraczające poza zadaną literaturę. Istnieje możliwość podwyższenia końcowej oceny z przedmiotu o ½ stopnia w przypadku uzyskania liczby „plusów” za aktywność w czasie zajęć równą co najmniej 50%+1 wszystkich „plusów” możliwych do zdobycia. Zaliczenie przedmiotu uzależnione jest również od obecności na zajęciach – każdy student ma do wykorzystania jedną nieobecność, w przypadku większej liczby nieobecności materiał omawiany na zajęciach należy zdać indywidualnie podczas konsultacji. Nieobecności należy odrabiać nawet wówczas, gdy Student posiada zwolnienie lekarskie obejmujące okres nieobecności.

Kolokwium przyjmuje formę testu pisemnego o zróżnicowanym charakterze pytań (np. "zaznacz właściwą odpowiedź", "wymień", "opisz", "połącz w pary", natomiast kolokwium poprawkowe ma formę ustną).

Praca semestralna przyjmuje postać omówienia wybranego artykułu naukowego lub popularnonaukowego o tematyce powiązanej z psychologią zdrowia i jakości życia, opublikowanego w ciągu dwóch ostatnich lat. Omówienie powinno przyjąć postać prezentacji multimedialnej z ustnym komentarzem. Pracę semestralną przygotowywać można w 4-5-osobowych zespołach. Maksymalny czas na jedną prezentację to 15 minut + 5 minut na pytania. Prelegenci powinni być przygotowani na pytania słuchaczy oraz prowadzącego zajęcia. Po wybraniu artykułu proszę o przesłanie informacji na jego temat jeszcze przed prezentacją semestralną w celu ustalenia, czy jego treść faktycznie wpisuje się w tematykę zajęć; proszę również o dostarczenie samego artykułu w formie PFD lub skanu najpóźniej 7 dni przed prezentacją na jego temat. Najwyższe oceny mogą być przyznane pracom wykonanym poprawnie pod względem merytorycznym oraz formalno-stylistycznym, w których oprócz informacji na temat treści artykułu widoczne są dokonane przez studentów rozwinięcia treści oraz ich własny komentarz/stanowisko odnośnie recenzowanego tekstu. Oprócz pracy studenci powinni dostarczyć elektroniczną wersję recenzowanego artykułu (PDF lub skan). Praca zaliczeniowa powinna zostać złożona drogą elektroniczną w dniu jej prezentacji.

Zarówno w przypadku ocen cząstkowych, jak i oceny końcowej z przedmiotu zastosowanie ma standardowa skala ocen akademickich:

- 0%-59% - niedostateczny (2)

- 60%-69% - dostateczny (3)

- 70%-74% - dostateczny plus (+3)

- 75%-84% - dobry (4)

- 85%-89% - dobry plus (+4)

- 90%-100% - bardzo dobry (5).

Do listy studentów mają dostęp koordynatorzy przedmiotu, uczestnicy oraz prowadzący grup. Jesteś uczestnikiem, zatem masz dostęp.

wyślij wiadomość do studentów tej grupy (przez USOSmail)

Lista jest pusta
Nazwisko Imiona Stan
Lista jest pusta
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Ślaski w Katowicach.