Uniwersytet Ślaski w Katowicach - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Monitoring środowiska 01-OS-S1-1OS-26
semestr letni 2017/2018
Laboratorium, grupa nr 1

powiększ
plan zajęć przedmiotu
zaznaczono (na zielono) terminy
aktualnie wyświetlanej grupy
To jest strona grupy zajęciowej. Jeśli szukasz opisu przedmiotu, zobacz stronę przedmiotu
Przedmiot Monitoring środowiska 01-OS-S1-1OS-26
Zajęcia semestr letni 2017/2018 (2017/2018L) (zakończony)
Laboratorium (L), grupa nr 1 [pozostałe grupy]
Termin i miejsce:
każdy piątek, 8:00 - 11:00
sala 63
Szkolna 9 jaki jest adres?
Terminy najbliższych spotkań: Wszystkie zajęcia tej grupy już się odbyły - pokaż terminy wszystkich spotkań.
Liczba osób w grupie: 12
Limit miejsc: 12
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Prowadzący: Gabriela Barczyk, Rozalia Czoik, Dominika Dąbrowska, Agnieszka Kompała-Bąba, Aneta Spyra, Alina Urbisz
Literatura:

Literatura obowiązkowa:

Bell J. N. B., Treshow M. 2007. Zanieczyszczenie powietrza a życie roślin.

Wydawnictwo Naukowo – Techniczne, Warszawa.

Bis B., Mikulec A. 2013. Przewodnik do oceny stanu ekologicznego rzek

na podstawie makrobezkręgowców bentosowych. Inspekcja Ochrony

Środowiska. Biblioteka Monitoringu Środowiska, Warszawa.

Zarzycki K., Trzcińska-Tacik H., Różański W., Szeląg Z., Wołek J., Korzeniak

U. 2002. Ecological indicator values of vascular plants of Poland. W.

Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, Kraków.

Zimny H. 2006. Ekologiczna ocena stanu środowiska. Bioindykacja i

biomonitoring. Agencja Reklamowa Arkadiusz Grzegorczyk, Warszawa.

Literatura uzupełniająca:

Falkowska L., Korzeniewski K. 1995 „Chemia atmosfery” Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk

Greszta J., Gruszka A., Kowalkowska M. 2002. Wpływ imisji na ekosystem.

Wydawnictwo „Śląsk”, Katowice.

Jaszczak R. 1999. Monitoring lasów. Akademia Rolnicza, Poznań.

Juda-Rezler K. 2000. Oddziaływanie zanieczyszczeń powietrza na środowisko.

Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej. Warszawa.

Manahan S. E. 2006. Toksykologia środowiska. PWN Warszawa.

Michalczyk A. 1997. Substancje próchniczne gleby.

http://karnet.up.wroc.pl/~weber/arw.htm.

Perzanowska J. (red.) 2010. Monitoring gatunków roślin. Część pierwsza.

Ramowa Dyrektywa Wodna. Dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu

Europejskiego i Rady z 23. X. 2000. Dziennik Urzędowy Wspólnot

Europejskich L327/1 z 22. XII. 2000.

Roo-Zielińska E. 2004. Fitoindykacja jako narzędzie oceny środowiska

fizyczno-geograficznego. Podstawy teoretyczne i analiza porównawcza

stosowanych metod. Instytut Geografii i Przestrzennego

Zagospodarowania im. S. Leszczyckiego PAN, Warszawa.

Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 23 lipca 2008 r. w sprawie

kryteriów i sposobu oceny stanu wód podziemnych. DU nr 143, poz. 896.

Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 20 kwietnia 2010 r. zmieniające

rozporządzenie w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez

ludzi. DU nr 72, poz. 466.

Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie

naturalnych wód mineralnych, naturalnych wód źródlanych i wód

stołowych. Dz. U. z 2011 r. Nr 85, poz. 466.

Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 15 listopada 2011 r. w sprawie

form i sposobu prowadzenia monitoringu jednolitych części wód

powierzchniowych i podziemnych. DU 258, poz. 1550.

Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 30 kwietnia 2013 r. w sprawie

składowisk odpadów (DU 2013, nr.0, poz. 523).

Biblioteka Monitoringu Środowiska, Warszawa 2010.

Rutkowski J.D. 1993 „Źródła zanieczyszczeń powietrza atmosferycznego”

Politechnika Wrocławska, Wrocław.

Szczepaniak W. 1997. "Metody instrumentalne w analizie chemicznej" PWN

Warszawa

Szmal Z., Lipiec T. 1996. "Chemia analityczna z elementami analizy

instrumentalnej" PZWL Warszawa

Szoszkiewicz K., Zbierska J., Jusik Sz., Zgoła T. 2010.Makrofitowa Metod

Oceny Rzek. Podręcznik metodyczny do oceny i klasyfikacji stanu

ekologicznego wód płynących w oparciu o rośliny wodne. Wyd. Nauk.

Bogucki, Poznań, ss. 77.

Szklarczyk M. 2001 „Ochrona atmosfery” Wydawnictwo Uniwersytetu

Warmińsko-Mazurskiego, Olsztyn

Tkaczyński J. W. 2009. Prawo i polityka ochrony środowiska naturalnego Unii

Europejskiej. PWN, Warszawa.

Walker C. H., Hopkin S. P., Silby R. M., Peakall D. B. 2002. Podstawy

ekotoksykologii. PWN Warszawa.

Wojewoda Śląski. Stan środowiska w województwie Śląskim. Biblioteka

monitoringu środowiska. Kolejne lata wydawania publikacji.

Zakres tematów:

Katedra Ekologii, Wydział Biologii i Ochrony Środowiska:

Zanieczyszczenia powietrza i ich bioindykacja na przykładzie analizy

pH kory drzew.

Bioindykacja zanieczyszczenia środowiska przyrodniczego na podstawie analizy barwników fotosyntetycznych.

Kolokwium zaliczeniowe.

Katedra Botaniki i Ochrony Przyrody, Wydział Biologii i Ochrony Środowiska:

Rośliny wodne i szuwarowe jako bioindykatory wykorzystywane w Makrofitowej Metodzie Oceny Rzek (MMOR). Metodyka makrofitowej oceny stanu ekologicznego rzeki. Makrofitowy Indeks Rzeczny jako wskaźnik monitoringu stanu jakości cieków naturalnych (obliczanie i interpretacja). Ocena ekologicznego stanu rzeki z zastosowaniem metody makrofitowej na wybranym przykładzie.

Kolokwium zaliczeniowe.

Analiza składu gatunkowego flory jako element oceny stanu środowiska przyrodniczego; ekologiczne liczby wskaźnikowe roślin, formy życiowe, grupy geograficzno-historyczne. Rola fitoindykacji w monitorowaniu wpływu różnych form antropopresji na środowisko przyrodnicze. Monitoring gatunkowy; monitorowanie stanowisk gatunków ginących i zagrożonych; monitorowanie stanowisk gatunków obcego pochodzenia ze szczególnym uwzględnieniem roślin inwazyjnych.

Kolokwium zaliczeniowe.

Katedra Hydrobiologii, Wydział Biologii i Ochrony Środowiska:

Ocena stanu ekologicznego wód płynących zgodnie z wytycznymi Ramowej Dyrektywy Wodnej Unii Europejskiej. Elementy biologiczne w ocenie stanu ekologicznego wód płynących. Cechy organizmów wskaźnikowych. Metody wielosiedliskowego poboru prób makrobezkręgowców bentosowych na potrzeby monitoringu wód płynących. Metody oceny stanu ekologicznego wód płynących. Zastosowanie i interpretacja Polskiego Wielometrycznego Wskaźnika MMI _PL. Typy biocenotyczne rzek Polski. Interpretacja stanu ekologicznego wód płynących na podstawie samodzielnie przeprowadzonej identyfikacji makrobezkręgowców bentosowych i obliczonych indeksów biotycznych.

Kolokwium zaliczeniowe.

Wydział Matematyki, Fizyki i Chemii, Instytut Chemii:

Oznaczanie zawartości wybranych jonów w wodach butelkowanych

przeznaczonych do spożycia.

Ocena stopnia czystości różnego typu wód naturalnych i użytkowych

metodą konduktometryczną.

Wydział Nauk o Ziemi:

Kryteria oceny jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi.

Kryteria i sposób oceny jakości wód podziemnych.

Uwarunkowania prawne prowadzenia monitoringu jednolitych części wód podziemnych. Uwarunkowania prawne klasyfikacji dla prezentowania stanu wód podziemnych, sposobu prowadzenia monitoringu oraz sposobu interpretacji wyników i prezentacji stanu tych wód.

Uwarunkowania prawne w zakresie, czasu, sposobu oraz warunków prowadzenia monitoringu składowisk odpadów.

Kolokwium zaliczeniowe.

Metody dydaktyczne:

jak w opisie modułu

Metody i kryteria oceniania:

Ocena z laboratorium jest średnią ważoną z:

- kolokwiów (80%),

- raportów końcowych (15%),

- oceny ciągłej aktywności studenta na zajęciach laboratoryjnych (5%).

Kolokwium (w formie pisemnej) obejmuje zagadnienia realizowane na zajęciach laboratoryjnych. Kolokwium oceniane jest w skali od 2 (niedostateczny) do 5 (bardzo dobry). Ocenę 3,0 (dostateczny) otrzymuje student, który poprawnie odpowie na nie mniej niż 51% całości pytań zawartych w kolokwium.

Skala procentowa klasyfikacji:

poniżej 50% - ndst (2)

51 - 65% - dst (3,0)

66 - 75% - +dst (3,5)

76 – 85% - dobry (4,0)

86 - 95% - +dobry (4,5)

95 – bardzo dobry (5)

Aby otrzymać zaliczenie końcowe wszystkie kolokwia muszą być zaliczone na ocenę pozytywną.

Raport końcowy: wymagania merytoryczne - wiedza i umiejętności rozwiązywania postawionych problemów.

Wymagania: wiadomości związane z tematyką realizowanych ćwiczeń (zalecana literatura przedmiotu podawana jest każdorazowo na zajęciach poprzedzających). Ich opanowanie stanowi podstawę aktywnego udziału w zajęciach laboratoryjnych.

Kryteria oceny: za każdy raport student może otrzymać maksymalnie 5 pkt, przeliczonych na oceny według poniższej skali:

5 pkt – bdb

4,5 pkt – db+

4 pkt – db

3,5 pkt – dst+

3 pkt – dst

2 pkt – ndst

Przebieg procesu weryfikacji: student składa raport przygotowany zgodnie ze wskazówkami prowadzącego, w formie pisemnej, pod koniec zajęć z danego tematu. Poprawne wykonanie raportu, jak również terminowe dostarczenie poprawnych raportów jest podstawą zaliczenia tej części modułu. Raporty stanowią dokumentację pracy studenta.

Ocena ciągła aktywności studenta na zajęciach laboratoryjnych:

wymagania merytoryczne - znajomość zalecanej przez prowadzących literatury, aktywne uczestnictwo w zajęciach, poprawność wykonywanych eksperymentów i przeprowadzanych analiz, prawidłowa interpretacja wyników symulacji komputerowych omawianych procesów ekologicznych, umiejętność analizy wyników.

Kryteria oceny: ocenie podlega przygotowanie teoretyczne do zajęć, zaangażowanie studenta w prace laboratoryjne, udział w dyskusji dotyczącej podejmowanych problemów badawczych.

Aktywność studenta oceniana jest na każdych zajęciach laboratoryjnych w skali 1 (aktywny) lub 0 (nieaktywny). Warunkiem zdobycia punktu za aktywność na zajęciach jest oddanie raportu pod koniec każdego z 10 laboratoriów. Oddanie raportu z tygodniowym opóźnieniem skutkuje brakiem możliwości zdobycia punktu w ramach oceny ciągłej.

Ocena końcowa obliczana jest wg skali:

10 pkt. – bardzo dobry

9 pkt. – dobry+

8 pkt. – dobry

7 pkt. – dostateczny+

6 pkt. – dostateczny

≤ 5 – niedostateczny

Przebieg procesu weryfikacji: ocena poprawności wykonywanych analiz, zaangażowania w dyskusję naukową, odpowiedzi na pytania kontrolne.

Uwagi:

Czwarty semestr, Kierunek: ochrony środowiska /stacjonarne I stopnia/

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Ślaski w Katowicach.