Uniwersytet Ślaski w Katowicach - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Sztuka nowoczesna i najnowsza 13-GR-SM-SNN
semestr letni 2018/2019
Wykład, grupa nr 1

powiększ
plan zajęć przedmiotu
zaznaczono (na zielono) terminy
aktualnie wyświetlanej grupy
To jest strona grupy zajęciowej. Jeśli szukasz opisu przedmiotu, zobacz stronę przedmiotu
Przedmiot Sztuka nowoczesna i najnowsza 13-GR-SM-SNN
Zajęcia semestr letni 2018/2019 (2018/2019L) (zakończony)
Wykład (W), grupa nr 1 [pozostałe grupy]
Termin i miejsce:
każdy czwartek, 8:30 - 10:00
sala 104
Niemcewicza 6 jaki jest adres?
Terminy najbliższych spotkań: Wszystkie zajęcia tej grupy już się odbyły - pokaż terminy wszystkich spotkań.
Liczba osób w grupie: 28
Limit miejsc: 32
Zaliczenie: Egzamin
Prowadzący: Ryszard Solik
Literatura:

LITERATURA OBOWIĄZKOWA

Czartoryska U.: Od pop-artu do sztuki konceptualnej, Warszawa 1973

Świerkocki M.: Postmodernizm. Paradygmat nowej kultury. Lódź 1997.

Solik R.: Pejzaże sztuki, konteksty sztuki. Cieszyn 2007.

Kluszczyński R.W.: Sztuka interaktywna. Od dzieła instrumentu do interaktywnego spektaklu. Warszawa 2010.

Kluszczyński R.W.: Konceptualizm a sztuka i sztuka interaktywna. PDF

Kluszczyński R.W.: Estetyka sztuki nowych mediów.PDF

Dziamski G.: Przełom konceptualny i jego wpływ na praktykę i teorię sztuki. Poznań 2010.

Dziamski G.: Neowangarda: wprowadzenie do sztuki współczesnej. PDF

Dziamski G.: Szkice o nowej sztuce. Warszawa 1984.

Dziamski G.: Sztuka po modernizmie. W: „Odra”, 10, październik 2000.

Krakowski P.: O sztuce nowej i najnowszej. Warszawa 1984.

Kępińska A.: Sztuka w kulturze płynności. Poznań 2003

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

Piękno w sieci. Estetyka a nowe media. Red. K. Wilkoszewska. Kraków 1999.

Wilkoszewska K.: Wariacje na postmodernizm. Kraków 2000.

Piotrowski P.: Znaczenia modernizmu. W stronę historii sztuki polskiej po 1945 roku. Poznań 2011.

Guzek Ł.: Sztuka instalacji. Zagadnienie związku przestrzeni i obecności w sztuce współczesnej, Warszawa 2007

Wejman K.: Interaktywna sztuka nowych mediów. PDF.

Postmodernizm. Antologia przekładów. Red. R. Nycz. Kraków 1998

Morawski S.: Na zakręcie od sztuki do po-sztuki. Kraków 1985.

Zakres tematów:

Szczegółowe treści zajęć:

 Strategie rozumienia i definiowania kultury. Różnorodność kultur i zjawisk kulturowych.

 Projekt modernistyczny – od oświecenia do przełomu XIX i XX wieku. Bankructwo ideologii modernistycznej i zjawisko „kryzysu kultury” przełomu wieków.

 Nowy paradygmat kultury: relacja modernizm – postmodernizm.

 Przesilenie postmodernistyczne. Czasoprzestrzeń i założenia kultury postmodernistycznej (ponowoczesnej).

 Alternatywy i permanentna dekonstrukcja. Transgresje modernistycznych koncepcji sztuki.

 Dylematy sztuki w kulturze transgresji. Pluralizm koncepcyjnych wariantów sztuki drugiej połowy XX wieku (wieloparadygmatyczność).

 Klasyczny paradygmat sztuki – sztuka ustrukturowana/rękodzielna, dzieło a ontologia przedmiotu (wybrane egzemplifikacje: od abstrakcjonizmu do hiperralizmu, Hanson, Mueck)

 Paradygmat sztuki partycypacyjnej. Redefinicja tradycyjnych ról artysty i odbiorcy.

 Sztuka akcji, partycypacyjna i instalacje (Fluxus, happening, performance, environment, nowe koncepcje dzieła, założenia i przedstawiciele: Kaprow, Beuys, Vostell)

 Sztuka ciała i interaktywność: Abramowic i Orlane.

 Konteksty interaktywności (od „śmierci autora” i transmisji do interakcji)

 Sztuka intermedialna i multimedialna Sztuka interaktywna

 Transgresja autorstwa (od rozdziału sfery autorstwa do kolektywizacji działań w sztuce partycypacyjnej i interaktywnej)

 Postmodernistyczna sztuka i praktyka artystyczna (próba bilansu: cechy , własności, tendencje).

Metody dydaktyczne:

Wykład dotyczy wybranych aspektów wiedzy o genezie, czasoprzestrzeni i założeniach kultury ponowoczesnej, ze szczególnym uwzględnieniem ponowoczesnej sztuki i praktyki artystycznej (od tradycyjnego paradygmatu artystycznego do interaktywnej sztuki nowych mediów). Wykład w połączeniu z prezentacją audiowizualną.

Metody i kryteria oceniania:

wymagania merytoryczne

Student ma wiedzę na temat mechanizmów zmian kulturowych w XX wieku, związanych z przekształceniem modelu modernistycznego w postmodernistyczny, rozumie wybrane pojęcia odnoszące się do współczesnej teorii sztuki i praktyki artystycznej, zna kontekstowe determinanty wybranych zagadnień sztuki nowoczesnej i postmodernistycznej. Potrafi wskazać uwarunkowania oraz założenia wiodących tendencji w sztuce współczesnej, zna poszczególne nurty artystyczne oraz twórczość reprezentujących je (wybranych) artystów.

Uwzględniając efekty kształcenia przedmiotu pod uwagę będą brane następujące kryteria oceny:

 wiedza w zakresie problematyki przedmiotu,

 przygotowanie merytoryczne,

 świadomość uwarunkowań kontekstowych,

 umiejętność krytycznego i selektywnego wykorzystania wiedzy,

 poprawność formułowania sądów i wniosków.

Test sprawdzający z wybranych zagadnień z materiału realizowanego na wykładach oraz znajomości wybranej literatury przedmiotu. Około 20 pytań wymagających uzupełnienia lub wielokrotnego wyboru.

Uwagi:

jak wyżej

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Ślaski w Katowicach.