Uniwersytet Ślaski w Katowicach - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Psychologia rozwoju człowieka w cyklu życia 06-PS-SM-014
semestr zimowy 2018/2019
Ćwiczenia, grupa nr 4

powiększ
plan zajęć przedmiotu
zaznaczono (na zielono) terminy
aktualnie wyświetlanej grupy
To jest strona grupy zajęciowej. Jeśli szukasz opisu przedmiotu, zobacz stronę przedmiotu
Przedmiot Psychologia rozwoju człowieka w cyklu życia 06-PS-SM-014
Zajęcia semestr zimowy 2018/2019 (2018/2019Z) (zakończony)
Ćwiczenia (C), grupa nr 4 [pozostałe grupy]
Termin i miejsce:
każda środa, 9:45 - 11:15
sala 112
Grażyńskiego jaki jest adres?
Terminy najbliższych spotkań: Wszystkie zajęcia tej grupy już się odbyły - pokaż terminy wszystkich spotkań.
Liczba osób w grupie: 28
Limit miejsc: 29
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Prowadzący: Anna Kołodziej-Zaleska
Literatura:

LITERATURA PODSTAWOWA

1. Bee, H.. (2004). Psychologia rozwoju człowieka, Poznań: Wydawnictwo Zyska i S-ka.

2. Brzezińska, A.I., Apelt, K. i Źiółkowska, B. (2016). Psychologia rozwoju człowieka, GWP: Sopot.

3. Przetacznik-Gierowska, M. i Tyszkowa, M. (2006), Psychologia rozwoju człowieka., t: 1: Zagadnienia ogólne, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

4. Schaffer H.R. (2010). Psychologia rozwojowa: podstawowe pojęcia, Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

5. Schaffer, H.R. i Kipp, K. (2015). Psychologia rozwoju. Od dziecka do dorosłości. Gdańsk: Harmonia Universalis.

6. Trempała, J. (red.) (2012). Psychologia rozwoju człowieka. Podręcznik akademicki. Warszawa: PWN.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1. Birch, A. i Malim, T. (2002). Psychologia rozwojowa w zarysie. Od niemowlęctwa do dorosłości, Warszawa: PWN.

2. Brzezińska, A. (red.) (2005). Psychologiczne portrety człowieka: praktyczna psychologia rozwojowa, Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.

3. Brzezińska, A. (2000). Społeczna psychologia rozwoju, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe "Scholar".

4. Brzezińska, A. i Trempała, J. (2000)., Psychologia rozwoju, [w:]: J. Strelau (red.): Psychologia. Podręcznik akademicki, t. 1. Gdańsk, GWP.

5. Harwas-Napierała, B. i Trempała, J.(red.) (2008), Psychologia rozwoju człowieka, t. 2: Charakterystyka okresów życia człowieka, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

6. Harwas-Napierała, B., Trempała, J. (red.), (2004), Psychologia rozwoju człowieka, t. 3: Rozwój funkcji psychicznych, Warszawa: PWN.

7. Oleś, P. (2011), Psychologia człowieka dorosłego, Warszawa: PWN.

8. Przetacznik-Gierkowska, M. i Makiełło-Jarża, G. (1992), Psychologia rozwojowa i wychowawcza wieku dziecięcego, Warszawa: WSIP.

9. Schaffer, R. (2006). Psychologia dziecka. Warszawa: PWN.

10. Schaffer, R. (2006). Rozwój społeczny. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

11. Steuden, S. (2012). Psychologia starzenia się i starości, Warszawa: PWN.

12. Stuart-Hamilton, I. (2006), Psychologia starzenia się, Poznań: Wydawnictwo Zysk i s-ka.

13. Turner, J.S. i Helms, D.B. (1999). Rozwój człowieka, Warszawa: WSIP.

14. Vasta, R., Haith, M.M. i Scott A. M. (2001). Psychologia dziecka, Warszawa: WSIP.

Zakres tematów:

Podstawowe pojęcia teoretyczne w psychologii rozwoju człowieka: pojęcie rozwoju, zmiana a rozwój, rodzaje zmian rozwojowych i mechanizmy warunkujące rozwój. Dynamika zmian. Genetyka, dziedziczność a środowisko.Metody badawcze w psychologii rozwojowej. Strategie badań nad rozwojem, aspekty etyczne badań z udziałem dzieci i osób dorosłych.

Teorie rozwoju człowieka. Modele ujmowania i wyjaśniania zmian rozwojowych.

Periodyzacja zmian w rozwoju psychicznym. Naturalnie trudne okresy w rozwoju człowieka. Kryzysy rozwojowe

Poszczególne fazy rozwoju człowieka:

Okres prenatalny.

Okres niemowlęcy i poniemowlęcy. Wczesne dzieciństwo

Okres przedszkolny. Średnie dzieciństwo.

Okres szkolny. Późne dzieciństwo.

Adolescencja. Okres dorastania.

Wczesna dorosłość.

Średnia dorosłość.

Późna dorosłość. Starzenie się i starość. Śmierć i żałoba.

Metody dydaktyczne:

metody aktywizujące: mapy myśli, burza mózgów; metody podające: wykład, pogadanka; metody interaktywne: dyskusja, aranżowane sytuacje komunikacyjne i scenki sytuacyjne; praca w oparciu o studia przypadku

Metody i kryteria oceniania:

Zaliczenie kolokwiów cząstkowych i kolokwium z całości materiału

Praca zaliczeniowa w formie studium przypadku

Aktyna obecność na zajęciach

STUDIA PRZYPADKU:

Przygotowanie studium przypadku z wybranego okresu rozwojowego. Prezentacja podczas zajęć (maksymalnie 15 minut plus dyskusja). Uatrakcyjnienie przekazu: np. zdjęcia, filmiki, wytwory typu rysunek, kartka z pamiętnika. Oddanie prowadzącemu formy pisemnej. Praca grupowa.

Studium koncentruje się wokół zagadnień rozwojowych (nie klinicznych), powstaje w oparciu o „poszerzoną” literaturę z zakresu psychologii rozwojowej, stanowi swego rodzaju „próbę odnalezienia”, egzemplifikacji cech, procesów, mechanizmów rozwojowych, o których piszą badacze rozwoju człowieka, w codziennym życiu.

Dowolność formułowania tematu. Przykładowe tematy:

- Kobieta spodziewająca się dziecka: lęki obawy, nadzieje, oczekiwania (lub Mężczyzna oczekujący narodzin swojego dziecka)

- Adaptacja noworodka do życia

- Znaczenie odruchów w okresie niemowlęcym

- Znaczenie przywiązania w okresie poniemowlęcym

- Rozwój poznawczy dziecka w okresie przedszkolnym

- Relacje rówieśnicze w okresie szkolnym

- Problemy z tożsamością u adolescenta

- Wkraczanie w dorosłość: specyfika zadań (dorosły dwudziestolatek?)

- Kryzys wieku średniego

- Życie rodzinne w okresie dorosłości

- Okres starości a rozwój

- Radzenie sobie ze starością, ze śmiercią

KOLOKWIA

Co tydzień kolokwia z tematyki przewidzianej na dane zajęcia tzw. „wejściówki” (3 proste pytania, opisowe), nie ma możliwości ich poprawiania

Pod koniec semestru kolokwium z całości materiału

Ocena z kolokwiów (50% oceny stanowi ocena z całościowego kolokwium i 50% oceny z cotygodniowych kolokwiów/”wejściówek”)

OCENA KOŃCOWA

Kolokwia i studium przypadku (po 50% oceny końcowej)

NIEOBECNOŚCI

Dwie nieobecności w czasie semestru (nie w dniu prezentacji studium przypadku)

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Ślaski w Katowicach.