Uniwersytet Ślaski w Katowicach - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Fakultet 1- Storyline w edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej W3-PE-EWP1-S2-FA1
semestr letni 2021/2022
Ćwiczenia, grupa nr 1

powiększ
plan zajęć przedmiotu
zaznaczono (na zielono) terminy
aktualnie wyświetlanej grupy
To jest strona grupy zajęciowej. Jeśli szukasz opisu przedmiotu, zobacz stronę przedmiotu
Przedmiot Fakultet 1- Storyline w edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej W3-PE-EWP1-S2-FA1
Zajęcia semestr letni 2021/2022 (2021/2022L) (w trakcie)
Ćwiczenia (C), grupa nr 1 [pozostałe grupy]
Termin i miejsce:
każda środa, 11:30 - 13:00
sala zajęcia zdalne
Grażyńskiego jaki jest adres?
Terminy najbliższych spotkań: Wszystkie zajęcia tej grupy już się odbyły - pokaż terminy wszystkich spotkań.
Liczba osób w grupie: 28
Limit miejsc: 22
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Prowadzący: Iwona Wendreńska
Strona domowa grupy: http://-
Literatura:

Chowaniak Jolanta (2012), Storyline — metoda stymulująca procesy poznawcze dzieci w wieku wczesnoszkolnym. W: K.Gąsiorek, I.Paśko (red.) Poznanie świata w edukacji dziecka, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Pedagogicznego, Kraków.

Gajewska G., Szczęsna A., Rewińska E. (2004), Warsztat opiekuna - wychowawcy młodszych dzieci. T.6", PEKW GAJA, Zielona Góra.

Kaczyńska M. (2014), Jaś i Małgosia - czyli jak pracować metodą Storyline. „Bliżej Przedszkola”. https://blizejprzedszkola.pl/jas-i-malgosia-czyli-jak-pracowac-metoda-storyline,2,3928.html#opis

Kosek A., Kowalska M. (2018), Storyline — metoda wyzwalająca aktywność poznawczą dzieci w wieku przedszkolnym. „Rocznik Komisji Nauk Pedagogicznych” T.71. http://journals.pan.pl/dlibra/journal/95032

Skoczylas J. (2017), Pracuj z dziećmi metodą storyline. „Wychowanie w Przedszkolu” nr 30. https://www.wychowaniewprzedszkolu.com.pl/artykul/pracuj-z-dziecmi-metoda-storyline

Skołożyńska K., Wojczynska A., (2020): "Poszukiwacze ukrytych skarbów" jako przykład zastosowania metody Storyline w przedszkolu. "Edukacja Elementarna w Teorii i Praktyce: Kwartalnik dla Nauczycieli" Vol. 15, nr 2.

Wendreńska I., (2009), O użyteczności metody opowieści wychowawczej w procesie kształtowania kompetencji autokreacyjnych i autoedukacyjnych uczniów niepełnosprawnych intelektualnie. W: K.Krasoń, M.Łączyk (red.) Odkrywanie - wyjaśnianie rzeczywistości: perspektywa artystyczna i edukacyjna. Oficyna Wydawnicza Wacław Walasek, Katowice.

Zakres tematów:

1. Omówienie tematyki oraz organizacji pracy podczas zajęć, zasad i kryteriów zaliczenia, metod oceniania wiedzy i umiejętności studentów.

2-3. Zespołowa analiza wybranych scenariuszy.

4-6. "Podróż do Fantazjolandii" - realizacja zajęć w warunkach symulowanych. Analiza i ocena projektu.

7-8.Tworzenie zespołowych projektów zajęć z wykorzystaniem jednego z rodzajów metody storyline dla dzieci w wieku przedszkolnym lub wczesnoszkolnym.

9-14. Prezentacja zespołowych projektów - mikronauczanie.

15. Repetytorium.

Metody dydaktyczne:

Metody asymilacji wiedzy, metody uczenia się we współpracy, storyline, mikronauczanie realizowane w ramach kształcenia zdalnego na MS Teams.

Metody i kryteria oceniania:

Ocenę końcową z modułu ustala się na podstawie średniej arytmetycznej ocen 4 form aktywności studentów:

1) Dokonanie zespołowej, krytycznej oceny przedstawionego scenariusza;

Kryteria oceny:

- rzetelność analizy (max. 3 pkt.);

- trafność uwag (max. 3 pkt.);

- wskazanie inspirujących walorów scenariusza i/lub możliwości dostosowania go do potrzeb dzieci w wieku przedszkolnym/wczesnoszkolnym (max. 3 pkt.);

Standardy punktowe i odpowiadające im oceny:

8,5 - 9,0 pkt. - bdb

7,5 - 8,0 pkt. - +db

6,5 - 7,0 pkt. - db

5,5 - 6,0 pkt. - + dost

4,5 - 5,0 pkt. - dost

2) opracowanie projektu zajęć z wykorzystaniem metody storyline z wykorzystaniem wybranej baśni lub legendy i jego realizację w warunkach symulowanych, przygotowanie środków dydaktycznych niezbędnych do realizacji projektu.

Za każdy komponent, tj.

- adekwatność projektu zajęć - trafność doboru treści, środków dydaktycznych do potrzeb i możliwości adresata,

- zgodność projektu (scenariusz, realizacja) z syntaksą zajęć;

- estetykę, trwałość środków, możliwość bezpiecznego użytkowania;

- umiejętność instruktażu,

- ocenę prowadzonych zajęć przez inne grupy i samoocenę (średnia wszystkich ocen);

studenci otrzymują max. 2 pkt.

Standardy punktowe i odpowiadające im oceny:

9,5 - 10,0 pkt. bdb

8,5 - 9,0 pkt. +db

7,5 - 8,0 pkt. db

6,5 - 7,0 pkt. +dost

5,5 - 6,0 pkt. dost

3) Aktywność podczas zajęć - udział w dyskusji grupowej dotyczącej omawianych treści programowych oraz analizy projektów zajęć prezentowanych przez poszczególne zespoły. Oceniana będzie częstotliwość wypowiadania się na zajęciach oraz jakość wniesionej do dyskusji wiedzy. Zaznaczenie aktywności studenta następuje na liście obecności za pomocą plusów. W zależności od stopnia trudności realizowanych zadań student może otrzymać 1-2 plusy. Na ostatnich ćwiczeniach prowadząca zajęcia podsumowuje uzyskane przez każdego studenta plusy (wartość maksymalną na skali wyznaczają studenci najbardziej aktywni).

4) Samoocena - przygotowanie do zajęć, udział w dyskusjach problemowych (max. 3 pkt.), zaangażowanie w prace zespołowe - analiza scenariusza, opracowanie i realizacja projektu zespołowego (max. 3 pkt.), realizacja efektów kształcenia w ramach przedmiotu - mocne strony, obszary do dalszej pracy (max. 3 pkt.).

Standardy punktowe i odpowiadające im oceny:

8,5 - 9,0 pkt. - bdb

7,5 - 8,0 pkt. - +db

6,5 - 7,0 pkt. - db

5,5 - 6,0 pkt. - + dost

4,5 - 5,0 pkt. - dost

Na podstawie oceny uzyskanej z aktywności (ilość plusów), samooceny dokonanej przez studentów oraz oceny z pozostałych metod weryfikacji, prowadzący wystawia ocenę końcową z ćwiczeń.

Nieterminowa realizacja zadań może skutkować obniżeniem oceny o 0,5 stopnia.

Uwagi:

Brak.

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Ślaski w Katowicach.